Nec ideo quis putet christianos his quae accidunt non uindicari, 
 quod et ipsi uideantur accidentium incursione perstringi. 
 poenam de aduersis mundi ille sentit cui et laetitia et gloria 
 omnis in mundo est. ille maeret et deflet, si sibi male sit in 
 saeculo, cui bene non potest esse post saeculum, cuius uiuendi 
 fructus omnis hic capitur, cuius hic solacium omne finitur, cuius 
 caduca et breuis uita hic aliquam dulcedinem computat et

 14 Rom. 12,19 (cf. Dent. 32, 35). 16 ProD. 20, 22. 

 1 noster sic V, noster sit v 4 remanet W maioreiS 5 et iustior Rv 
 fietTT 7 exurgiturom.ii non] nos R uindicta nostraJJ cometetur S 
 8 memorias ta desinit S 9 repetita W uocis] doces 22 10 quodqueJ 
 quoque MR 11 rerum WMBV, aerum R (a in ras.), regum v 12 diminutione 
 B, dil notione R 13 fortuitum] postremum R iam] tam R 
 14 uindicta W 16 praemonet Ml dicet Ml dixeris] dicas M 
 ulciscor 22 me M 8.1. m. 2 17 dfi R anzilior sit 22, auxilietur 
 M 19 dignatione MB 20 christianis W his] iis v accedunt 
 Ml 21 et om. M incursatione v 22 sentiet R 23 male sit) 
 malent R 24 esse W 8. I. m. 2 26 breuis uita] orem suita R et] ad 
 fort . uoluptate B 


 
 uoluptatem, quando istinc excesserit poena iam sola superest ad 
 dolorem. ceterum nullus his dolor est de incursatione malorum 
 praesentium quibus fiducia est futurorum bonorum. denique nec 
 consternamur aduersis nec frangimur nec dolemus neque in ulla 
 aut rerum clade aut corporum ualitudine mussitamus. spiritu 
 magis quam carne uiuentes firmitate animi infirmitatem corporis 
 uincimus. per ipsa quae uos cruciant et fatigant probari et 
 corroborari nos scimus et fidimus.