Sol fugit incaute, subito fit noctis imago, \'992 Apoc. 20, 5 990 Qni Dei promissa scripsi; Quo Dei pr. Wilh. Meyer; Quid ei promissa 
 Ml; Quod et promissa Jtf*; Quod ex promisso P1 (B. u. L); Quod 
 ea promissa P3; Quam ex promisso B; Quam ex promissa Ld (h. e. ex 
 promissione’ praefat. p. XXXXIII) capiant MP3; capiunt P1v; 
 Ld in praefat. p. XXXIX praefert lectionem: Vt eam promissam 
 capiant letantes M 110 sq . capiunt. Sine fine laetantes, B 
 991 deum MPLd; Domiuum LbB Hanssen Wilh. Meyer, Abh. 
 p. 290 nti MLb (coni.) B; ut P1 (8. u. I.) Ld 992 ipse 
 Lbv; ipsi MPl ,993 df MP1Ld; dominus B 994 Statas 〈us〉que 
 (= semper) dies quoniam scripsi; Statuaque ̗̗̗̗ dies qm ̃ M; Statatnsque 
 dies quoniam P1 (s. u. I.); Statutas quoniam dies B; Statutusque dies 
 quondam Ld 993 ceperit M 999 paecntione M 1001 canit cęlo 
 rauca sed M (canit ita dictum uidetur, ut tuba suppleatur; cf. Liu. 
 XXVI 44, 4 nisi receptui cecinisset; III 22, 6; Senec. controu. 7 
 praef. 1 declamante illo ter bucinanit; rauca accusatiuus neutri 
 generis est, de qua re cf. Ennod. p. 272, 16 H . iam raucum bucina 
 (bucinae Sirm.) concinebant; pronom. rdat . Quae inscqu . uersus ad 
 omissum uocabulum tuba durius referri haudquaquam me fugit); 
 canit caelo rauca tuba (omisso sed) P1v; (cf. u. 901; Instr. II 2, 1; 
 Liu. XXVII 15, 14 canere inde tubae; Verge Aen. 5, 113 tuba .. 
 canit; 11, 474 dat signum rauea cruentum bucina); canit caelo ranca 
 et Hanssen §. 4 p.19 1002 pauidat I. N. Ott (Jahrb. f. class. Philol. 
 109 p. 836) Ld (inpraefat. p. XXXXIII); pauida M; pauitat PlB 
 1003 fug M Et Deus exclamat: Quamdiu me ferre putasti? Cuius signo dato pestis ruet aethere toto, Cum strepitu tonitrui descendit impetus ignis. Tunc aliud atque aliud fulmen iactatur ab astris, Ignea tempestas furit reseruata tot annis.;- Rugit pestifera clades, tremit excita tellus, Nec, quo se auertat, prouidet gens omnis humana.