nec consul cum fratre fuit. vos nulla fatigat cura diu maiora petens, non anxia mentem spes agit et longo tendit praecordia voto: coepistis quo finis erat. primordia vestra vix pauci meruere senes, metasque tenetis ante genas dulces quam flos iuvenilis inumbret oraque ridenti lanugine vestiat aetas. tu, precor, ignarum doceas, Parnasia, vatem, quis deus ambobus tanti sit muneris auctor.