Vivit adhuc completque vagis sermonibus auresgloria fusa Probi, quam non ventura silebuntlustra nec ignota rapiet sub nube vetustas.illum fama vehit trans aequora transque remotasTethyos ambages Atlanteosque recessus. audiit et gelido si quem Maeotia pascitsub love vel calido si quis coniunctus in axenascentem te, Nile, bibit. virtutibus illeFortunam domuit numquamque levantibus alteintumuit rebus; sed mens circumflua luxu noverat intactum vitio servare rigorem.hic non divitias nigrantibus abdidit antrisnec tenebris damnavit opes; sed largior imbresueverat innumeras hominum ditare catervas.quippe velut denso currentia munera nimbo cernere semper erat, populis undare penates,adsiduos intrare inopes, remeare beatos.praeceps ilia manus fluvios superabat Hiberosaurea dona vomens (sic vix 1 tellure revulsasollicitis fodiens miratur collibus aurum), quantum stagna Tagi rudibus stillantia veniseffluxere decus, quanto pretiosa metalliHermi ripa micat, quantas per Lydia cultadespumat rutilas dives Pactolus harenas.Non, mihi centenis pateant si vocibus ora multifidusque ruat centum per pectora Phoebus,acta Probi narrare queam, quot in ordine gentesrexerit, ad summi quotiens fastigia iurisvenerit, Italiae late cum frena teneretIllyricosque sinus et quos arat Africa campos.