iustior eventus, aderis partesque receptas suscipies, animosa tuas ut Gallia leges audiat et nostros aequus modereris Hiberos. tunc ego securus fati laetusque laborum discedam, vobis utrumque regentibus axem. Interea Musis animus, dum mollior, instet et quae mox imitere legat; nec desinat umquam tecum Graia loqui, tecum Romana vetustas. antiquos evolve duces, adsuesce futurae militiae, Latium retro te confer in aevum. libértas quaesita placet? mirabere Brutum. perfidiam' damnas? Metti satiabere poenis. triste rigor nimius? Torquati despice mores, mors impensa bonum? Decios venerare ruentes. vel solus quid fortis agat, te ponte soluto oppositus Cocles, Muci te flamma docebit; quid mora perfringat, Fabius; quid rebus in artis dux gerat, ostendet Gallorum strage Camillus. discitur hinc nullos meritis obsistere casus: prorogat aeternam feritas tibi Punica famam, Regule; successus superant adversa Catonis. discitur hinc quantum paupertas sobria possit: pauper erat Curius, reges cum vinceret armis, pauper Fabricius, Pyrrhi cum sperneret aurum; sordida dictator flexit Serranus aratra: lustratae lictore casae fascesque salignis postibus adfixi; collectae consule messes et sulcata diu trabeato rura colono.” Haec genitor praecepta dabat: velut ille carinae longaevus rector, variis quem saepe procellis