iram sanguine! regio sub pectore cordisprotegit imbutam flammis avidamque nocendipraecipitemque sui. rabie succensa tumescit,contrahitur tepefacta metu. cumque omnia secumduceret et requiem membris vesana negaret, invenit pulmonis opem madidumque furentipraebuit, ut tumidae ruerent in mollia fibrae.at sibi cuncta petens, nil conlatura cupidoin iecur et tractus imos compulsa recessit,quae, velut inmanis reserat dum belua rictus, expleri pascique nequit: nunc verbere curastorquet avaritiae, stimulis nunc flagrat amorum,nunc gaudet, nunc maesta dolet satiataque rursusexoritur caesaque redit pollentius hydra.Hos igitur potuit si quis sedare tumultus, inconcussa dabit purae sacraria menti.tu licet extremos late dominere per Indos,te Medus, te mollis Arabs, te Seres adorent:si metuis, si prava cupis, si duceris ira,servitii patiere iugum; tolerabis iniquas interius leges, tunc omnia iure tenebis,cum poteris rex esse tui. proclivior ususin peiora datur suadetque licentia luxuminlecebrisque effrena favet. tum vivere casteasperius, cum prompta Venus; tum durius irae consulitur, cum poena patet. sed comprime motusnec tibi quid liceat, sed quid fecisse decebitoccurrat, mentemque domet respectus honesti.Hoc te praeterea crebro sermone monebo,ut te totius medio telluris in ore