nec Boreas nimbos aut sol ardentior egit:imperii lux ilia fuit; praesagus obibatcuncta nitor risitque tuo natura sereno.visa etiam medio populis mirantibus audaxStella die, dubitanda nihil nec crine retuso languida, sed quantus numeratur nocte Bootes,emicuitque plagis alieni temporis hospesignis et agnosci potuit, cum luna lateret:sive parens Augusta fuit, seu forte reluxitdivi sidus avi, seu te properantibus astris cernere sol patiens caelum commune remisit.adparet quid signa ferant. ventura potestasclaruit Ascanio, subita cum luce comaruminnocuus flagraret apex Phrygioque volutusvertice fatalis redimiret tempora candor. at tua caelestes inlustrant omina flammae.talis ab Idaeis primaevus Iuppiter antrispossessi stetit arce poli famulosque recepitnatura tradente deos; lanugine nondumvernabant vultus nec adhuc per colla fluebant moturae convexa comae; tum scindere nubesdiscebat fulmenque rudi torquere lacerto.Laetior augurio genitor natisque superbusiam paribus duplici fultus consorte redibatsplendebatque pio complexus pignora curru. haud aliter summo gemini cum patre Lacones,progenies Ledaea, sedent: in utroque relucetfrater, utroque soror; simili chlamys effluit auro;stellati pariter crines. iuvat ipse Tonantemerror et ambiguae placet ignorantia matri;