restabat Libyae, quae vix aegreque fovebat; solo ducta Noto, numquam secura futuri, semper inops, ventique fidem poscebat et anni. hanc quoque nunc Gildo rapuit sub fine cadentis autumni. pavido metimur caerula voto, puppis si qua venit, si quid fortasse potenti vel pudor extorsit domino vel praedo reliquit. pascimur arbitrio Mauri nec debita reddi, sed sua concedi iactat gaudetque diurnos ut famulae praebere cibos vitamque famemque librat barbarico fastu vulgique superbit fletibus et tantae suspendit fata ruinae. Romuleas vendit segetes et possidet arva vulneribus quaesita meis. ideone tot annos flebile cum tumida bellum Carthagine gessi? idcirco voluit contempta luce reverti