aequales Aurora togas, Aegyptia rurain partem cessere novae, spes unica nobisrestabat Libyae, quae vix aegreque fovebat;solo ducta Noto, numquam secura futuri,semper inops, ventique fidem poscebat et anni. hanc quoque nunc Gildo rapuit sub fine cadentisautumni. pavido metimur caerula voto,puppis si qua venit, si quid fortasse potentivel pudor extorsit domino vel praedo reliquit.pascimur arbitrio Mauri nec debita reddi, sed sua concedi iactat gaudetque diurnosut famulae praebere cibos vitamque famemquelibrat barbarico fastu vulgique superbitfletibus et tantae suspendit fata ruinae.Romuleas vendit segetes et possidet arva vulneribus quaesita meis. ideone tot annosflebile cum tumida bellum Carthagine gessi?idcirco voluit contempta luce revertiRegulus? hoc damnis, genitor, Cannensibus emi?incassum totiens lituis navalibus arsit Hispanum Siculumque fretum vastataque tellustotque duces caesi ruptaque emissus ab AlpePoenus et attonitae iam proximus Hannibal urbi?scilicet ut domitis frueretur barbarus Afris,muro sustinui Martem noctesque cruentas Collina pro turre tuli? Gildonis ad usumCarthago ter victa ruit? hoc mille gementisItaliae clades impensaque saecula bellis,hoc Fabius fortisque mihi Marcellus agebant,ut Gildo cumularet opes? haurire venena