pensabam Pharium Gaetulis messibus annum,, frugiferas certare rates lateque videbam Punica Niliacis concurrere carbasa velis. cum subiit par Roma mihi divisaque sumpsit aequales Aurora togas, Aegyptia rura in partem cessere novae, spes unica nobis restabat Libyae, quae vix aegreque fovebat; solo ducta Noto, numquam secura futuri, semper inops, ventique fidem poscebat et anni. hanc quoque nunc Gildo rapuit sub fine cadentis autumni. pavido metimur caerula voto, puppis si qua venit, si quid fortasse potenti vel pudor extorsit domino vel praedo reliquit. pascimur arbitrio Mauri nec debita reddi,