spesque suas vitamque tuo commisit asylo.hunc ubi temptatis frustra mactare nequivitinsidiis, patrias in pignora contulit iraset, quos ipse sinu parvos gestaverat, unaoccidit iuvenes inhumataque corpora vulgo dispulit et tumulo cognatas arcuit umbrasnaturamque simul fratremque hominemque cruentusexuit et tenuem caesis invidit harenam.hoc facinus refugo damnavit sole Mycenasavertitque diem; sceleri sed reddidit Atreus crimen et infandas excusat coniuge mensas.hic odium, non poena fuit. te perdita iura,te pater ultorem, te nudi pulvere manes,te pietas polluta rogat; si flentibus aramet proprium miseris numen statuistis, Athenae, si Pandionias planctu traxere phalangesInachides belloque rogos meruere maritis,si maesto squalore comae lacrimisque senatumin Numidas pulsus solio commovit Adherbal:hunc quoque nunc Gildo, tanto quem funere mersit,hunc doleat venisse ducem seseque minorem supplicibus sciat esse tuis. quem sede fugavit,hunc praeceps fugiat, fregit quem clade, tremiscatagnoscatque suum, trahitur dum victima, fratrem.”Haec ubi sederunt genero, notissima Marti robora, praecipuos electa pube maniplosdisponit portuque rates instaurat Etrusco.Herculeam suus Alcides Ioviamque cohortemrex ducit superum, premitur nec signifer ullopondere: festinant adeo vexilla moveri.