et gravior consensus erat. tunc ipse paternasuccessit pietate mihi tenerumque rudemquefovit et in veros eduxit principis annos,Rufinumque tibi, quero tu tremuisse fateris,depulit. hunc solum memorem solumque fidelem experior. volui si quid, dum vita maneret,aut visus voluisse, gerit; venerabilis illiceu praesens numenque vocor. si tanta recusas,at soceri reverere faces, at respice fratrisconubium pignusque meae regale Serenae. debueras etiam fraternis obvius irehostibus, ille tuis. quae gens, quis Rhenus et Histervos opibus iunctos conspirantesque tulisset?sed tantum permitte, cadat. nil poscimus ultra.ille licet sese praetentis Syrtibus armet oppositoque Atlante tegat, licet arva refertaanguibus et solis medios obiecerit aestus:novi consilium, novi Stilichonis in omnesaequalem casus animum: penetrabit harenas,inveniet virtute viam.”Sic divus et inde sic natus: “iussis, genitor, parebitur ultro.amplector praecepta libens, nec carior altercognato Stilichone mihi. commissa profanusille luat; redeat iam tutior Africa fratri.”Talia dum longo secum sermone retexunt, Hesperiam pervenit avus castumque cubileingreditur, Tyrio quo fusus Honorius ostrocarpebat teneros Maria cum coniuge somnos.adsistit capiti; tunc sic per somnia fatur:“Tantane devictos tenuit fiducia Mauros,