et gravior consensus erat. tunc ipse paterna successit pietate mihi tenerumque rudemque fovit et in veros eduxit principis annos, Rufinumque tibi, quero tu tremuisse fateris, depulit. hunc solum memorem solumque fidelem experior. volui si quid, dum vita maneret, aut visus voluisse, gerit; venerabilis illi ceu praesens numenque vocor. si tanta recusas, at soceri reverere faces, at respice fratris conubium pignusque meae regale Serenae. debueras etiam fraternis obvius ire hostibus, ille tuis. quae gens, quis Rhenus et Hister vos opibus iunctos conspirantesque tulisset? sed tantum permitte, cadat. nil poscimus ultra. ille licet sese praetentis Syrtibus armet oppositoque Atlante tegat, licet arva referta anguibus et solis medios obiecerit aestus: novi consilium, novi Stilichonis in omnes aequalem casus animum: penetrabit harenas, inveniet virtute viam.”Sic divus et inde sic natus: “iussis, genitor, parebitur ultro. amplector praecepta libens, nec carior alter cognato Stilichone mihi. commissa profanus ille luat; redeat iam tutior Africa fratri.” Talia dum longo secum sermone retexunt, Hesperiam pervenit avus castumque cubile ingreditur, Tyrio quo fusus Honorius ostro carpebat teneros Maria cum coniuge somnos. adsistit capiti; tunc sic per somnia fatur: “Tantane devictos tenuit fiducia Mauros,