Alpinis odiis, alternaque iurgia victi victoresque dabant. vix haec amentia nostris excubiis, nedum puero rectore quiesset. heu quantum timui vobis, quid libera tanti militis auderet moles, cum patre remoto ferveret iam laeta novis! dissensus acerbus et gravior consensus erat. tunc ipse paterna successit pietate mihi tenerumque rudemque fovit et in veros eduxit principis annos, Rufinumque tibi, quero tu tremuisse fateris, depulit. hunc solum memorem solumque fidelem experior. volui si quid, dum vita maneret, aut visus voluisse, gerit; venerabilis illi ceu praesens numenque vocor. si tanta recusas,