noxia pollicitum domino miscere venenaFabricius regi nudata fraude remisit,infesto quem Marte petit, bellumque negavitper famuli patrare nefas, ductosque Camillustrans murum pueros obsessae reddidit urbi.Traduntur poenis alii, eum proelia tollunt;hic manet ut moveat? quod respuit alter in hostem,suscipis in fratrem? longi pro dedecus aevi!cui placet, australes Gildo condonat habenastantaque mutatos sequitur provincia mores. quaslibet ad partes animus nutaverit anceps,transfundit secum Libyam refluumque malignuscommodat imperium. Mauri fuit Africa munus.tollite Massylas fraudes, removete bilinguesinsidias et verba soli spirantia virus. ne consanguineis certetur comminus armis,ne, precor. haec trucibus Thebis, haec digna Mycenis;in Mauros hoc crimen eat. Quid noster iniquummolitur Stilicho? quando non ille iubentiparuit? an quisquam nobis devinctior extat? ut sileam varies mecum quos gesserit actus,quae vidi post fata, loquar. cum divus abirem,res incompositas (fateor) tumidasque reliqui.stringebat vetitos etiamnum exercitus ensesAlpinis odiis, alternaque iurgia victi victoresque dabant. vix haec amentia nostrisexcubiis, nedum puero rectore quiesset.heu quantum timui vobis, quid libera tantimilitis auderet moles, cum patre remotoferveret iam laeta novis! dissensus acerbus