erexit galeam clipeique recanduit orbiset levis excussa micuit rubigine cornus.Umentes iam noctis equos Lethaeaque Somnusfrena regens tacito volvebat sidera curru.iam duo divorum proceres, maiorque minorque Theodosii, pacem laturi gentibus ibant,qui Iovis arcanos monitus mandataque ferrentfratribus et geminis sancirent foedera regnis:sic cum praecipites artem vicere procellaeadsiduoque gemens undarum verbere nutat descensura ratis, caeca sub nocte vocatinaufraga Ledaei sustentant vela Lacones.circulus ut patuit Lunae, secuere meatusdiversos: Italas senior tendebat in oras;at pater, intrantem Pontum qua Bosphorus artat,Arcadii thalamis urbique inlapsus Eoae. quem simulac vidit natus (nam clara nitebatCynthia), permixto tremuerunt gaudia fletucomplexuque fovens, quos non speraverat, artusO mihi post Alpes nunc primum reddite, dixit. “unde tuis optatus ades? da tangere dextram,qua gentes cecidere ferae, quis tale removitpraesidium terris? ut te mortalia pridemimplorant longeque pium fortemque requirunt!”Cui pater in tales rupit suspiria voces: “hoc erat? in fratres medio discordia Mauronascitur et mundus germanaque dissidet aula?Gildonisne salus tanti sit palma furoris?scilicet egregius morum magnoque tuenduset cuius meritis pietas in fratre recedat!