quos nostris ditat spoliis. proturbat avita quemque domo; veteres detrudit rure colonos. exiliis dispersa feror. numquamne reverti fas erit errantesque solo iam reddere cives?” Iret adhuc in verba dolor, ni Iuppiter alto coepisset solio (voces adamante notabat Atropos et Lachesis iungebat stamina dictis): “nec te, Roma, diu nec te patiemur inultam, Africa, communem prosternet Honorius hostem. pergite securae. vestrum vis nulla tenorem separat et soli famulabitur Africa Romae.” Dixit et adflavit Romam meliore iuventa. continuo redit ille vigor seniique colorem mutavere comae, solidatam crista resurgens