Genus uero quo ab aliis quattuor differat, dictum
 4 superius] p. 189, 4 ss. 195, 1 ss. 18—p. 319, 14] Porph. p. 17,
14—18, 9 (Boeth. p. 45, 10—46, 9). 
 1 pr. accidunt Lm1 accident N prius post accidunt C 2 post indi-
uiduis add. quia indiuidna prima sunt quantum ad praedicationem P, in
mg. Lm2 4 adnumera ( ann- G) EG annumerant Hm1 dicta est
superius R est sepius (corr. m2) dicta C sepius (corr. Hm2) dicta est
 HN 5 quidem om. EGR 6 dicitur om. N, s. l. Hm2 post uero
 add. aut P 7se H post habet add. res CLm1, del. m2 9se EGHN 
habet Clm1 aliud rursus accidens] aliud uero accidens rursus C 
aut uolat aut sedet HLN 10 croccit Hm1 groccitat N, post add .
egrotat P nam] at EGLm1 ac (ut uid.) R 12 quanto Em1 quan-
tum G situm habitum quando C post omnia add. id est VIIII Hm1,
del. m2 13 habeant Ep.c. Lm2P interrogationem EGR 14 inter-
rogemur] C edd. (cf.p. 314, 15) interrogemus cett., recte? cf.p. 58, ss.
99, 23 15 respondemus HNR 16 dicimus EHLRbrm 17 aliquod
 ELa.c.N 18 uero] uerus Pa.c. ergo CHL (in ras. m2) R Φ enim A ;
 Porph. p. 17, 14 uiv ουν quod EGPm1Rm1 T<l> ab] ΔΣΨ , s. l. 
 Il m2, om. cett. quattuor om. G, s. l. Δ m2 
 
est. contingit autem etiam unum quodque aliorum
differre ab aliis quattuor, ut cum quinque quidem
sint, unum quodque autem ab aliis quattuor differat,
quater quinque, uiginti fiant omnes differentiae, sed
semper posterioribus enumeratis et secundis quidem
 
una differentia superatis, prop(??)terea quia iam sumpta
est, tertiis uero duabus, quartis uero tribus, quintis
uero quattuor, decem omnes fiunt, quattuor, tres, duae,
una. genus enim differt a differentia et specie et pro-
prio et accidenti; quattuor igitur sunt omnes diffe-
 
rentiae. differentia uero quo differat a genere dictum
est, quando quo differret genus ab ea dicebatur;
relinquitur igitur quo differat ab specie et proprio
et accidenti dicere, et fiunt tres. rursus species quo
 1 contingit—ad accidens (p. 319,12) ] LR Q , om. cett. contigit R A m1 Y m1 
2 aliis om. Porph. p. 17, 15 quidem om. L K Busse; Porph. μεν 3 post 
sint add. res L unum quodque autem] il m2 xP p Busse unum autem
 Β ΤΜΙ m1 Σ una autem L ΑΦ et unumquodque brm; Porph. p. 17, 16 ίνος
ϊέ εκάοτοο aliis om. Porph. differt Δ 4 uiginti del. A , pos t XX
 add. uel quinquies quattuor Rm1 quater V. XX uel del. et post fiant
 add. uiginti m2 fient ΑΑ m1 Φ fuerint Γ post differentiae add. sed
non sic se res ( res om. p) habet edd. cum Porph. p. 17, 17 άλλ’ οοχ οδτως
εχει set om. Γ 6 superatis] subtractis ΓΦ (ex substr- ) quia]
quoniam L A Busse sumpta] subtracta Γ 7 uero] autem LR T<l' 
duobus R 8 omnes om. L post fiunt add. differentiae Γ (s. l.) Π m2
edd. Busse (sed om. etiam eius codd. LP) cum Porph. p. 17, 20 9 enim]
autem Γ a om. Σ , s. l. A m2 et specie et proprio] a specie a pro-
prio R specie proprio Σ 10 et om. Σ accidente R Σ igitur
quatuor R differentiae omnes La.c. generis differentiae R; Porph.
p. 17, 22 at διοφοραί 11 quo om. R differat] La.c. ( a del.) Σ 
differret R differt cett. a om. R 12 quo] quid L A Busse quod m1, 
 om. A ; ubi quo est (hic et 11. 13. 14. 319, 1. 2. 3. 5. 7 bis), Porphyrius 
 π-j scripsit (p. 17, 23 et 22. 24. 25. 26 bis. 18, 1. 2. 3. 4) differret]
 LR Ψ (alt. r s. l.) differre Λ differt ΓΙIΣΦ 13 igitur] ergo 2 quod
 R A differt A a.c. ab Brandt a LR il , s. l. A m2, om. cett. et om.
Β ΤΑΣ a L 14 accidente R ΓΔ2Φ post tres add. differentiae Λ ( ei
fiunt tres differentiae. rursus in mg. m2) 11 m2 ( species m1) Γ ( rursus
differentiae pos.) Busse (cum duobus suis codd.), om. cett. codd. edd.
Porph. p. 17, 25 quidem quo ΓΔ2Φ ; Porph. π-jj έν 
 
quidem differat a differentia dictum est, quando quo
differret differentia ab specie, dicebatur; quo autem
differat species a genere, dictum est, quando quo
differret genus ab specie dicebatur; reliquum est
 
igitur, ut quo differat a proprio et accidenti dicatur.
duae igitur etiam istae sunt differentiae. proprium
autem quo differat ab accidenti relinquitur; nam quo
ab specie et differentia et genere differat, praedictum
est in illorum ad ipsum differentia. quattuor igitur
 
sumptis generis ad alia differentiis, tribus uero dif-
ferentiae, duabus autem speciei, una autem proprii ad
accidens, decem erunt omnes, quarum quattuor, quae
erant generis ad reliqua, superius demonstraui-
mus. 
Quoniam differentias atque communitates generis ad diffe-
rentiam, ad speciem, ad proprium atque accidens persecutus
est, idem quoque ad ceteras facere contendens praedicit, quot
omnes differentiae possint esse quae inter se comparatis com-
 1 differt R A quo] quid A Russe quod Lm1 \ 2 differret] Lm2
Rm2 Aß p.c. tfl p.c. differet Lm1Rm Uα a. c. ΦΨ a.c. differt Δ2 differtur Γ 
differentia ab specie] ΓΦΨ ( sed a, scr. ab Brandt), a (s. l. A m2) specie
 (s. l. et add. Δ m2) differentia ΔΔΣ edd. Busse species a ( et Ώ ) differen-
tia L H differentia ab ea R; Porph. p. 17, 26 ή διαφορά τού είδους quod
 A m1 3 differat] L differt cett. (ex differet V ) a om. R ϋϊ quo] quid
 Δ Busse quod A 4 differret] L yAIW differet R Φ differt ΓΑ2 4 ab
specie] Γ a specie L ΔIΙΔΦΦ specie 2 ab ea R 5 differt R, add. species
 ΓΑΠΨΨ , s. l. Lm2; om. Porph. p. 18, 2 a om. 2 accidenti] L acci-
dente cett. dicitur R 6 igitur om. 2 7 autem om. R, s. l. h m2 
ab om. Σ accidenti] edd. accidente codd. fort. relinquetur; cf. Porph.
p. 18, 3 χαταλειφθήσεται 8 ab Brandt a ΓΦ , om. cett. pr. et om. R 
differet Λ m1 differret m2 differt A m1 2 , s. l. proprium add. Lm2 dic-
tum Σ 9 differentia ante ad ipsum Σ differentiis Β ΓΑΦ ; Porph. p. 18,
5 ... διαφορά 11 pr. autem] uero A ad accidens] et accidentis
 ΓΔ«ι7ΠΦ ; Porph. p. 18, 7 πρός τδ σορβεβηχος 13 erant] erunt N 
reliqua] N Λm1ίΣΦΨ reliquas cett. (in mg. ad aliquas T m2); Porph. p. 18, 8 
 πρός τά άλλα 16 utrumque ad om. NR 17 idem quoque] idemque
 Lm1NR ad cetera C de ceteris HLN praedicit om. R nunc dicit H 
18 possunt CHLm1N commissisque N 
 
mixtisque rebus his quae supra propositae sunt efficiantur.
sunt autem uiginti. nam cum quinque sint res, una quaeque res
earum si a quattuor aliis differat, quinquies quater, uiginti
differentiae fiunt, quod appositarum litterarum manifestatur
exemplo. sint quinque res ueluti quinque litterae A B C D E.
 
differat igitur A quidem ab aliis quattuor, id est B C D E,
fient quattuor differentiae. rursus B differat ab aliis quattuor,
id est A C D E, erunt rursus quattuor; quae superioribus
iunctae octo coniungunt. C uero tertia ab reliquis differt
quattuor, scilicet A B D E; quae quattuor differentiae supe-
 
rioribus octo copulatae duodecim reddunt. quarta D reliquis
quattuor comparetur differatque ab eisdem, id est A B C E,
fient igitur rursus quattuor; quae superioribus duodecim ap-
positae sedecim copulant. quodsi ultima E ab aliis quattuor
differat, scilicet A B C D, fient aliae quattuor differentiae;
 
quae compositae prioribus uiginti perficiunt. et sit quidem
 p.104] 
huiusmodi descriptio : | 1 positae EHLNP efficiuntur HN 2 ante una add. et HLNPR 
res om. HN 3 si om. HN a om. R uiginti om. E 4 fiant
 Rm2 5 uel E 6 aliis] reliquis HN 7 fiant R differt Ha.c.LN 
aliis] reliquis L 8 id est om. HN 9 ab] codd. reliquis] aliis L 
11 ante reliquis add. si L, s. l. Pm2 12 differatque] differat aeque
 EGP ( differt m2) R eis GHNPm1R 13 fiunt N fiant R igitur
 om. HN post quattuor add. differentiae HN 15 fiant R faciat L 
faciet HN aliae om. H alias LN differentias HLN 16 superi-
oribus C et sit quidem] CGP et quidem sit R et sic (ex si ) quidem
est E quarum ( quorum LN) quidem sit HLN 17 discriptio C figu-
ram om. G (duae lineae uacuae) Hm1N, supra depictam dedimus ex E,
eandem uarie exornatam habent R (post uerba quattuor differentiae supra
7) Γ (in mg ad locum p. 314, 7 ss.), litteras tantum omissis lineis Quae cum ita sint, in generibus quoque et speciebus et
ceteris idem considerabitur. erunt ergo quattuor differentiae,
quibus genus a differentia, specie, proprio accidentique dis-
iungitur; aliae rursus quattuor, quibus differentia a genere,
 
specie, proprio atque accidenti discrepat; rursus quattuor spe-
ciei ad genus ac differentiam, proprium atque accidens; quat-
tuor etiam proprii ad genus, differentiam, speciem atque acci-
dens; quattuor insuper accidentis ad genus, differentiam, spe-
ciem atque proprium. quae coniunctae omnes uiginti explicant
 
diflferentias. sed hoc, si ad numeri referatur naturam compara-
tionisque alternationem; nam si ad ipsas differentiarum naturas
uigilans lector aspiciat, easdem saepe differentias inueniet
sumptas. quo enim genus differt a differentia, eodem differentia
distat a genere, et quo differentia distat ab specie, eodem
 
species a differentia disgregatur, et in ceteris eodem modo. in
hac igitur dispositione differentiarum, quam supra disposui,
easdem saepius adnumeraui. atque si differentiarum similitudines
detrahamus, decem fiunt omnino differentiae, quas ad prae-
sentem tractatum uelut diuersas atque dissimiles oportet assu-
 
mere. age enim differat genus a differentia, specie, proprio
 in mg. sup. add. Hm2, quaternas litteras ( B C D E
 cett.) infra singulis litteris A cett. positas quadratis
inclusas exhibet L; in C in mg. (litt. minusc.) hae
duae figurae sunt, quarum posterior spectat ad p. 321,
20 ss. 323, 9 ss: 
 in P figura est per quinque ob-
longa deorsum continuata, quorum
primum hic proponitur :
 3 ab CEGHP accidentique] atque accidenti ( -te N) HN 4 dif-
ferentiae G ab CEGHNP 6 ac om. N ad LP 10 post hoc add. 
fiet E (s. l. m2) fit H (s. l. m2) niget L (in mg.) R 13 adsumptas R 
differat C 14 ab] a R 17 saepius om. EGPR, s. l. Cm2, post ad-
numeraui L adnumerauit Cm2GP atque) EGP at CR itaque HLN 
si om. N multitudines, s. l. ał similitudines L 18 fient edd. 
 
atque accidenti, quattuor differentiis, quas supra iam diximus.
item sumamus differentiam, distabit haec a genere primum,
dehinc ab specie, proprio atque accident. sed quo discrepet
a genere, iam superius explicatum est, cum diceremus quo
 
genus a differentia discreparet. detracta igitur hac comparatione,
quoniam supra commemorata est, relinquuntur tres distantiae
quibus differentia ab specie, proprio accidentique disiungitur;
quae iunctae cum superioribus quattuor septem differentias
reddunt. post hanc species si sumatur, quattuor quidem eius
 
essent differentiae secundum numeri diuersitatem, cum ad genus,
differentiam, proprium atque accidens comparatur, sed priores
duae comparationes iam dictae sunt. nam quo species differat
a genere tunc dictum est, cum quid genus differret ab specie
dicebamus, quid uero species a differentia distet commemo-
 
ratum est, cum differentiae ab specie dissimilitudines redde-
remus. quibus detractis duae supersunt integrae atque intactae
speciei ad proprium atque accidens discrepantiae; quae iunctae
cum septem nouem differentias copulant. proprii uero si ad
numerum differentiae considerentur, quattuor erunt, scilicet ad
 
genus, differentiam, speciem atque accidens comparati, quarum
quidem tres superiores differentiae iam dictae sunt. nam quid
proprium distet a genere, tunc dictum est, cum quid genus a
proprio distaret ostendimus, rursus quid proprium a differentia
discrepet, in colligenda distantia differentiae propriique superius
 1 accidente N 3 ab] HN a cett. accidente HN quod L dis-
crepet] distet HN 5 hac igitur C 6 distantiae] differentiae L 7 a LN 
accidenti C accidenteque H disiungitur ante ab specie C 8 reddunt
differentiae C 9 sumatur] mutatur E 11 ante differentiam add. et
 HLNP ante proprium add. et P cõpararetur C cõparantur N 
12 differat post genere EN 13 a om. EGHNP differret] GLm2Pm2R 
differet ΕLm1 differat HNPm1 differt C ad speciem R ad specie C 
15 ab specie] CG a specie EHLm2NP ad speciem Lm1R 17 post 
speciei add. id est EGP 18 differentias copulant] complent differen-
tias C 20 comparatae Ep.c. (ex-ti) GHm2PR quorum EGLm1R 
21 quod C 22 proprium—cum quid om. EGR distaret a pro-
prio H 
 
demonstratum est, quid uero proprium distet ab specie, tunc
expositura est, cum quid species distaret a proprio dicebatur.
restat igitur una differentia proprii ad accidens, quae superio-
ribus iuncta decem differentias claudit. accidentis nero ad
 
cetera possent quidem esse quattuor, nisi iam omnes proba-
rentur esse consumptae. nam quid differat uel genus uel dif-
ferentia uel species uel proprium ab accidenti, supra mon-
stratum est, nec sunt diuersae differentiae accidentis ad cetera
quam ceterorum ad accidens. itaque fit, ut cum sit quinque
 
rerum numerus, si prima assumatur, quattuor fiant differentiae,
si secunda, tres, uincanturque secundae rei ad ceteras difte–
rentiae a prima ad ceteras una tantum distantia; nam cum
prima habuerit quattuor, secunda retinet tres. tertia uero si
sumatur, duas habebit differentias, quae uincantur a primis
 
quattuor differentiis duabus; quarta si sumatur, unam habebit
differentiam, quae uincitur a primis quattuor differentiis tribus,
quinta uero quoniam nullam omnino habebit differentiam nouam,
totis quattuor a prima differentiis superatur. atque hoc nume-
rorum gradu quidem usque ad denarium numerum tenditur :
 
quattuor, tres, duae, una, ut generis quidem quattuor, diffe-
rentiae uero tres, speciei duae, proprii una, | accidentis nullap
 p. 105 
sit. et primae quidem generis comparationes quattuor nouas
tenent differentias, secundae uero differentiae comparationes
 1 uero om. EGR a EGLR 2 cum] quando R 5 cetera] extera
 Cm1 6 differret H differet N 7 accidente CHN monstrauimus H 
8 ante diuersae add. plus R, s. l. Lm2 10 ad prima s. l. ł una res
 Hm2 sumatur HN fient C 11 uincanturque] C (pr. n om.) Lm1 
(iungantur m2) N, m2 in HPR ( iungenturque Rm1) , uincantur EGHm1Pm1 
12 primis L 13 habuerat C habeat Lm2NP retineat Lm2 14 diffe-
rentias habebit C uincuntur Lm1R 15 duabus (s. l. E) differentiis
 EHN post duabus add. distantiis GR post quarta add. nero R,
s. l. autem Pm2 16 post tribus add. subdistantiis E distantiis G 
17 habet HL 18 primis brm hoc] ex hoc HLN numeri HN 
19 gradus HLm1N quidam HN 20 post post. quattuor add. sint
 CHm2L (del. m2) P sunt Hm1N 22 sit] Rbrm est CEGLP, om.
HN et om. EGR quidem s. l. Em2L, post generis C 23 teneant
 HLm1NR 
 
tres nouas tenent; una enim superius adnumerata est, uincitur
autem a primis quattuor nouis differentiis una tantum. speciei
uero tertia comparatio duas tantum habet differentias nouas,
duas quippe superius adnumeratas agnoscimus, et uincitur a
 
quattuor primis duabus tantum differentiis nouis. proprium
uero unam retineat nouam, quoniam tres habet superius ad-
numeratas, uincaturque a prima nouis tribus differentiis, quinti
uero accidentis comparationes quoniam nullam retinent nouam
differentiam, totis quattuor a primis generis transcendantur.
 
atque ad hunc modum ex uiginti differentiis secundum numerum
decem secundum dissimilitudinem contrahuntur. ut tamen has
secundum dissimilitudinem differentias non in quinario tan-
tum numero, uerum in ceteris notas habere possimus, talis
dabitur regula quae plenam differentiarum dissimilitudinem in
 
qualibet numeri pluralitate reperiat. propositarum enim rerum
numero si unum dempseris atque id quod dempto uno relin-
quitur, in totam summam numeri multiplicaueris, eius quod
ex multiplicatione factum est dimidium coaequabitur ei plura-
litati quam propositarum rerum differentiae continebunt. sint
 
igitur res quattuor A B C D; his aufero unum, fiunt tres;
has igitur quater multiplico, fient duodecim; horum dimidium
 1 teneant HLm1NR ten. post nouas CR adnumera (tamen eat ) C 
uincitur autem] et uincatur HLm1 ( et del., uincitur m2) N 2 nouis
quattuor primis HN 4 adnumeratas om., in mg. enumeratas G uin-
catur Lm1 uincantur HN uincuntur C 6 ante unam add. tantum L,
post EGPR retinet Lm2Pm2 edd. 7 uincanturque N uincatur qua
re EG uincitur haec R uinciturque edd. quinta N 8 comparatio
 Lm2N retinet HLN, post nouam HN 9 primis] CLPH a.r. primi
 EGHp.r.NR transcendentur Lm2 transcendatur N transgrediantur C 
transcenduntur edd. 11 tamen er. uid. E non G (etiam post diffe-
rentias est non ) 13 uerum] uerum etiam C ceteris quoque brm notas]
 Lm1N notis CEGHm2 ( totas m1) Lm2PR 15 reperiat] pariat Cm2Hm1N 
17 post numeri add. si CHP simul EG 18 ei om. EGN 19 sunt
 Lm1R 20 igitur] ergo CEN fiant LR 21 hos EGLPR post 
igitur add. si N tres H per totam summam R multiplica C multipli-
cato E fiunt HN fiant R post horum add. si L 
 
teneo, sex erunt. tot igitur erunt differentiae inter se rebus
quattuor comparatis : A quippe ad B et C et D tres retinet
differentias, rursus B ad C et D duas, C uero ad D unam;
quae iunctae senarium numerum complent. atque hanc quidem
 
regulam simpliciter ac sine demonstratione nunc dedisse suffi-
ciat, in Praedicamentorum uero expositione ratio quoque cur
ita sit explicabitur.