Proprium uero quadrifariam diuidunt. nam et id quod soli alicui speciei accidit, etsi non omni, ut ho- mini medicum esse uel geometrem, et quod omni accidit, etsi non soli, quemadmodum homini esse bipedem, et quod soli et omni et aliquando, ut homini in senectute canescere, quartum uero, in quo concur- rit et soli et omni et semper, quemadmodum homini esse risibile, nam etsi non semper rideat, tamen risi- bile dicitur, non quod iam rideat, sed quod aptus natus sit; hoc autem ei semper est naturale et equo hinnibile, haec autem proprie propria perhibent esse, 3—p. 276, 2] Porph. p. 12, 12—22 (Boeth. p. 38, 18—39, 9). 1 et om. EG, s. l. Pm2 2 erunt post partes Lm2 sunt m1 sunt post definitionum CGR, s. l. Em2 3 DE PROPRIO om. H, add. Lm2 EXPLICIT DE DIFFEREN. (DIFFERENTIIS Ψ) INCIPIT DE PRO- PRIO 2<F 4 et s. l. C 5 hominem Rhm1A 6 uelut H geo- metram CEm1G edd. Busse et quod—perhibent esse (14)] LR (locum hic om., p. 277, 7 post adest inserit) Ω, om. cett. omni] Porph. p. 12, 14 παντί—τφ εϊδει 7 etsij et RTm1 ante homini add. et R 8 homini] Porph. p. 12, 16 όνΟ-ρώπψ παντί, unde homini omni coni. Busse 9 post uero add. est Φ in quo concurrit et del., in mg. conuenit Tm2 10 hominem RΣ 11 risibilem RΓΣΦ; Porph. p. 12, 17 ώς τψ άνθρώπψ τό γελαστιχόν non semper rideat] LΣ non rideat ΓΑ non ridet (hic ut uid. s. l. semper add., sed er. \) RAIIΨΨ semper non rideat Busse non rideat semper edd.; Porph. p. 12, 18 χαν γάρ μή γελά αεί risibile tamen LΛ edd. Busse; Porph. άλλα γελαστιχο'ν 12 iam] semper Σ edd.; Porph. p. 12, 19 άεί, cod. Mm2 ί)Bη rideat—natus sit om. Φ 13 sit natus R, add. ad ridendum RΓΑ ridere Σ, ante sed add. ridendum Φ; om. Porph. semper ei est naturale L semper est ei naturale Γ ei semper naturale est Σ ante et add. ut (om. etiam B Bussii) edd. Busse; Porph. p. 12, 20 ώς, om. cod. A 14 autem] Porph. 81 xai, om. xai cod. A proprie—esse] LΛ (esse s. l. m2) Σ (esse om.), proprie domi- nanterque (nominantur Tm2) propria perhibentur (perhibentur del. Γm2) ΓΦ proprie nominantur (nominant Π) propria RΔΙΙ uere dicuntur propria Ψ; Porph. χυρίως ΐßιά φασιν quoniam etiam conuertuntur. quicquid enim equus, hinnibile, et quicquid hinnibile, equus.

Superius dictum est omnia propria ex accidentium genere descendere, quicquid enim de aliquo praedicatur, aut substan- tiam informat aut secundum accidens inest. nihil uero est quod cuiuslibet rei substantiam monstret nisi genus, species et differentia, genus quidem et differentia speciei, species uero indiuiduorum. quicquid ergo reliquum est, in accidentium numero ponitur, sed quoniam ipsa accidentia habent inter se aliquam differentiam, idcirco alia quidem propria, alia priore p. 91 atque antiquiore nomine accidentia nun|cupantur. et de acci- dentibus paulo post, nunc de propriis, quae quadrifariam diui- duntur, non tamquam genus aliquod proprium in quattuor species diuidi secarique possit, sed hoc quod ait diuidunt, ita intellegendum est, tamquam si diceret ‘nuncupant’, id est propria quadrifariam dicunt, cuius quadrifariae appellationis significationes enumerat, ut quae sit conueniens et congrua nuncupatio proprietatis ostendat, dicit ergo proprium accidens quod ita uni speciei adest, ut tamen nullo modo coaequetur ei, sed infra subsistat ac maneat, ut hominis dicitur pro- prium medicum esse, idcirco quoniam nulli alii inesse ani- 3 superius eqs.] fort. p. 186, 12—187, 1. 1 enim equus om. N equus—equus] CEGHNPU (sed add. et si homo, risibile, si risibile, homo est] cum Porph. p. 12, 21, post pr. equus add. et RA est et L est etiam est et (sic) Φ equus est et hinnibile est (est s. l. F\m2) et quicquid hinnibile equus est ΓΔ est equus est hinni- bile et quicquid est hinnibile est equus (quattuor est s. l. m2) Ψ equus est hinnibile et quicquid hinnibile est equus est et si homo est risibile est et risibile homo est 2 4 alio N 6 ante species add. et Lm1, del. m2 7 et om. R genus—diiferentia om. EGR, s. l. Hm2 11 ante antiquiore add. in ER 12 nunc ex nam Hm2 quadrifarie N in quadrifariam (-um GP) EGP diuidunt H (ur er.) P (ur del. m2) 13 aliquid CPm1 14 ait om. E (in mg. dicitur m2) G est R diuiduntur EG 15 nuncu- pantur EGR 16 proprie CEm1G propriam ut uid. Pm1 propriam m2 dicuntur EGHm1La.c.NR quadrifariam C 18 proprietas Ea.c. (proprii p.c.) G dicitur CEHLa.c. (corr. m1 et 2) P ergo om. C proprium s. l. Cm2 primum m1 20 ei ante nullo HN ac] et HNP dicimus HN malium potest, nec illud adtendimus, an hoc de omni homine praedicari possit, sed illud tantum, quod de nullo alio nisi de homine dici potest medicum esse, et haec quidem signifi- catio proprii dicitur inesse soli, etsi non omni; soli enim speciei, etsi non omni coaequatur, ut medicina soli quidem inest homini, sed non omnibus hominibus ad scientiam ad- est. Aliud proprium est quod huic e contrario dicitur omni, etsi non soli; quod huiusmodi est, ut omnem quidem speciem contineat eamque transcendat, et quoniam quidem nihil est sublectae speciei quod illo proprio non utatur, dicimus omni, quoniam uero transcendit in alias, dicimus non soli : hoc huiusmodi est quale homini esse bipedem, proprium est enim homini esse bipedem, omnis enim homo bipes est etiamsi non solus, aues enim bipedes sunt, geminae igitur significationes proprii quae superius dictae sunt, habent aliquid minus, prima quidem quia non omni, secunda uero quia non soli, quas si iungimus, facimus omni et soli, sed demimus aliquid secundum tempus, si ei adiciatur aliquando, ut sit haec tertia proprii nuncupatio ‘omni et soli, sed aliquando’, ut est in senectute canescere uel in iuuentute pubescere; omni enim homini adest in iuuentute pubescere, in senectute canescere, et soli, pubescere enim solius hominis est, sed ali- 1 hoc om. EG homini EN 2 quod] quia HN nisi de homine post esse N 3 medicus Hm1N 4 inesse] CP, s. l. Hm2Lm2, om. EGR inest N etiamsi Em2 (et m1) Hm1LR 5 etiamsi EHm1L (repet, post inest) PR coaequetur Em2Hm1 ante medicina add. homini H (del. m2) LNR 6 homini om. NR, s. l. Hm2 adest] adesse potest CLN potest esse H; de R cf. ad p. 275, 6 7 est ante aliud HN, post CG, om. E 8 etiamsi HLNR quid HN 10 quod illo—non soli in inf. mg. Em2 post dicimus add. enim C 11 aliis Em2G 12 hoc] id N post quale add. est s. l. Hm2, post homini CG 13 hominis R, post homini add. proprium Em2 enim in mg. Em2 14 etiamsi—geminae om. EGR 17 sed Hm2 si m1 demimus] HN deminus Cm1 i demimus ί deest minus m2 dempsimus R dedimus Em1 (addimus m2) G deest minus LP 18 eis HLP ei post adiciatur N 19 omni et soli] et soli et omni C sed] si G 21 post. in] et in HN 22 est hominis HN quando, neque enim omni tempore, sed in sola tantum iuuen- tute. haec igitur determinatio proprii in eo quidem modo quod omni et soli inest, absoluta est, sed ex eo minuit aliquid uel contrahit, cum dicimus aliquando, quod si auferamus, fit pro- prii integra simplexque significatio hoc modo : proprium est quod omni et soli et semper adest, omni autem et soli speciei et semper intellegendum est ut homini risibile, equo hinnibile; omnis enim et solus homo risibilis est et semper. neque illud nos ulla dubitatione perturbet, quod semper homo non rideat; non enim ridere est proprium hominis, sed esse risibile, quod non in actu, sed in potestate consistit, ergo etiamsi non rideat, quia ridere tamen posse soli et omni homini semper adesse dicitur, conuenienter proprium nuncupatur, nam si actus separatur ab specie, potestas nulla ratione disiungitur.