DE PROPRIO. Proprium uero quadrifariam diuidunt. nam et id
 
quod soli alicui speciei accidit, etsi non omni, ut ho-
mini medicum esse uel geometrem, et quod omni
accidit, etsi non soli, quemadmodum homini esse
bipedem, et quod soli et omni et aliquando, ut homini
in senectute canescere, quartum uero, in quo concur-
 
rit et soli et omni et semper, quemadmodum homini
esse risibile, nam etsi non semper rideat, tamen risi-
bile dicitur, non quod iam rideat, sed quod aptus
natus sit; hoc autem ei semper est naturale et equo
hinnibile, haec autem proprie propria perhibent esse,
 3—p. 276, 2] Porph. p. 12, 12—22 (Boeth. p. 38, 18—39, 9). 
 1 et om. EG, s. l. Pm2 2 erunt post partes Lm2 sunt m1 sunt
 post definitionum CGR, s. l. Em2 3 DE PROPRIO om. H, add. Lm2 
EXPLICIT DE DIFFEREN. (DIFFERENTIIS Ψ ) INCIPIT DE PRO-
PRIO 2<F 4 et s. l. C 5 hominem R h m1 A 6 uelut H geo-
metram CEm1G edd. Busse et quod—perhibent esse (14) ] LR ( locum 
 hic om., p. 277, 7 post adest inserit ) Ω , om. cett. omni] Porph. 
 p. 12, 14 παντί—τφ εϊδει 7 etsij et R T m1 ante homini add. et R 
8 homini] Porph. p. 12, 16 όνΟ-ρώπψ παντί , unde homini omni coni. 
 Busse 9 post uero add. est Φ in quo concurrit et del., in mg. 
conuenit T m2 10 hominem R Σ 11 risibilem R ΓΣΦ ; Porph. p. 12, 17 
 ώς τψ άνθρώπψ τό γελαστιχόν non semper rideat] L Σ non rideat ΓΑ 
non ridet ( hic ut uid. s. l. semper add., sed er. \ ) R AIIΨΨ semper non
rideat Busse non rideat semper edd.; Porph. p. 12, 18 χαν γάρ μή γελά αεί 
risibile tamen L Λ edd. Busse; Porph. άλλα γελαστιχο'ν 12 iam] semper Σ 
 edd.; Porph. p. 12, 19 άεί , cod. Mm2 ί)Bη rideat—natus sit om. Φ 
13 sit natus R, add. ad ridendum R ΓΑ ridere Σ , ante sed add. ridendum
 Φ ; om. Porph. semper ei est naturale L semper est ei naturale Γ ei
semper naturale est Σ ante et add. ut (om. etiam B Bussii) edd. Busse ;
 Porph. p. 12, 20 ώς , om. cod. A 14 autem] Porph. 81 xai , om. xai 
 cod. A proprie—esse] L Λ (esse s. l. m2 ) Σ (esse om. ), proprie domi-
nanterque (nominantur T m2 ) propria perhibentur (perhibentur del. Γ m2 )
 ΓΦ proprie nominantur (nominant Π ) propria R ΔΙΙ uere dicuntur propria Ψ ;
 Porph. χυρίως ΐßιά φασιν 
 
quoniam etiam conuertuntur. quicquid enim equus,
hinnibile, et quicquid hinnibile, equus. Superius dictum est omnia propria ex accidentium genere
descendere, quicquid enim de aliquo praedicatur, aut substan-
tiam informat aut secundum accidens inest. nihil uero est
 
quod cuiuslibet rei substantiam monstret nisi genus, species
et differentia, genus quidem et differentia speciei, species uero
indiuiduorum. quicquid ergo reliquum est, in accidentium
numero ponitur, sed quoniam ipsa accidentia habent inter se
aliquam differentiam, idcirco alia quidem propria, alia priore
 
 p. 91 
atque antiquiore nomine accidentia nun|cupantur. et de acci-
dentibus paulo post, nunc de propriis, quae quadrifariam diui-
duntur, non tamquam genus aliquod proprium in quattuor
species diuidi secarique possit, sed hoc quod ait diuidunt,
ita intellegendum est, tamquam si diceret ‘nuncupant’, id est
 
propria quadrifariam dicunt, cuius quadrifariae appellationis
significationes enumerat, ut quae sit conueniens et congrua
nuncupatio proprietatis ostendat, dicit ergo proprium accidens
quod ita uni speciei adest, ut tamen nullo modo coaequetur
ei, sed infra subsistat ac maneat, ut hominis dicitur pro-
 
prium medicum esse, idcirco quoniam nulli alii inesse ani-
 3 superius eqs.] fort. p. 186, 12—187, 1. 
 1 enim equus om. N equus—equus] CEGHNP U ( sed add. et si
homo, risibile, si risibile, homo est] cum Porph. p. 12, 21, post pr. equus
 add. et R A est et L est etiam est et (sic) Φ equus est et hinnibile est
(est s. l. F\ m2 ) et quicquid hinnibile equus est ΓΔ est equus est hinni-
bile et quicquid est hinnibile est equus ( quattuor est s. l. m2 ) Ψ equus
est hinnibile et quicquid hinnibile est equus est et si homo est risibile
est et risibile homo est 2 4 alio N 6 ante species add. et Lm1, del. m2 
7 et om. R genus—diiferentia om. EGR, s. l. Hm2 11 ante antiquiore
 add. in ER 12 nunc ex nam Hm2 quadrifarie N in quadrifariam
(-um GP ) EGP diuidunt H (ur er. ) P (ur del. m2 ) 13 aliquid CPm1 
14 ait om. E ( in mg. dicitur m2 ) G est R diuiduntur EG 15 nuncu-
pantur EGR 16 proprie CEm1G propriam ut uid. Pm1 propriam m2 
dicuntur EGHm1La.c.NR quadrifariam C 18 proprietas Ea.c. 
(proprii p.c. ) G dicitur CEHLa.c. (corr. m1 et 2) P ergo om. C 
proprium s. l. Cm2 primum m1 20 ei ante nullo HN ac] et HNP 
dicimus HN 
 
malium potest, nec illud adtendimus, an hoc de omni homine
praedicari possit, sed illud tantum, quod de nullo alio nisi
de homine dici potest medicum esse, et haec quidem signifi-
catio proprii dicitur inesse soli, etsi non omni; soli enim
 
speciei, etsi non omni coaequatur, ut medicina soli quidem
inest homini, sed non omnibus hominibus ad scientiam ad-
est. Aliud proprium est quod huic e contrario dicitur
omni, etsi non soli; quod huiusmodi est, ut omnem quidem
speciem contineat eamque transcendat, et quoniam quidem nihil
 
est sublectae speciei quod illo proprio non utatur, dicimus
omni, quoniam uero transcendit in alias, dicimus non soli :
hoc huiusmodi est quale homini esse bipedem, proprium est
enim homini esse bipedem, omnis enim homo bipes est
etiamsi non solus, aues enim bipedes sunt, geminae igitur
 
significationes proprii quae superius dictae sunt, habent aliquid
minus, prima quidem quia non omni, secunda uero quia non
soli, quas si iungimus, facimus omni et soli, sed demimus
aliquid secundum tempus, si ei adiciatur aliquando, ut sit
haec tertia proprii nuncupatio ‘omni et soli, sed aliquando’,
 
ut est in senectute canescere uel in iuuentute pubescere;
omni enim homini adest in iuuentute pubescere, in senectute
canescere, et soli, pubescere enim solius hominis est, sed ali-
 1 hoc om. EG homini EN 2 quod] quia HN nisi de homine
 post esse N 3 medicus Hm1N 4 inesse] CP, s. l. Hm2Lm2, om. 
 EGR inest N etiamsi Em2 (et m1 ) Hm1LR 5 etiamsi EHm1L 
( repet, post inest) PR coaequetur Em2Hm1 ante medicina add. homini
 H (del. m2) LNR 6 homini om. NR, s. l. Hm2 adest] adesse potest
 CLN potest esse H; de R cf. ad p. 275, 6 7 est ante aliud HN, post 
 CG, om. E 8 etiamsi HLNR quid HN 10 quod illo—non soli in 
 inf. mg. Em2 post dicimus add. enim C 11 aliis Em2G 12 hoc] id N 
 post quale add. est s. l. Hm2, post homini CG 13 hominis R, post 
homini add. proprium Em2 enim in mg. Em2 14 etiamsi—geminae om. 
 EGR 17 sed Hm2 si m1 demimus] HN deminus Cm1 i demimus ί 
deest minus m2 dempsimus R dedimus Em1 (addimus m2 ) G deest
minus LP 18 eis HLP ei post adiciatur N 19 omni et soli] et soli
et omni C sed] si G 21 post. in] et in HN 22 est hominis HN 
 
quando, neque enim omni tempore, sed in sola tantum iuuen-
tute. haec igitur determinatio proprii in eo quidem modo quod
omni et soli inest, absoluta est, sed ex eo minuit aliquid uel
contrahit, cum dicimus aliquando, quod si auferamus, fit pro-
prii integra simplexque significatio hoc modo : proprium est
 
quod omni et soli et semper adest, omni autem et soli
speciei et semper intellegendum est ut homini risibile, equo
hinnibile; omnis enim et solus homo risibilis est et semper.
neque illud nos ulla dubitatione perturbet, quod semper homo
non rideat; non enim ridere est proprium hominis, sed esse
 
risibile, quod non in actu, sed in potestate consistit, ergo
etiamsi non rideat, quia ridere tamen posse soli et omni homini
semper adesse dicitur, conuenienter proprium nuncupatur, nam
si actus separatur ab specie, potestas nulla ratione disiungitur.