desiderant vel qui potentiam seu pecuniae causa seu 
 proferendi nominis petunt. In his igitur ceterisque talibus 
 humanorum actuum votorumque versatur intentio veluti 
 nobilitas favorque popularis, quae videntur quandam 
 claritudinem comparare, uxor ac liberi, quae iucunditatis 
 gratia petuntur; amicorum vero quod sanctissimum quidem 
 genus est, non in fortuna, sed in virtute numeratur, 
 reliquum vero vel potentiae causa vel delectationis assumitur. 
 Iam vero corporis bona promptum est ut ad 
 superiora referantur; robur enim magnitudoque videtur 
 praestare valentiam, pulchritudo atque velocitas celebritatem, 
 salubritas voluptatem. Quibus omnibus solam beatitudinem 
 desiderari liquet; nam quod quisque prae ceteris 
 petit, id summum esse iudicat bonum. Sed summum bonum 
 beatitudinem esse definivimus; quare beatum esse iudicat 
 statum, quem prae ceteris quisque desiderat. 
 Habes igitur ante oculos propositam fere formam 
 felicitatis humanae: opes, honores, potentiam, gloriam. 
 voluptates. Quae quidem sola considerans Epicurus con-. 
 sequenter sibi summum bonum voluptatem esse constituit, 
 quod cetera omnia iucunditatem animo videantur afferre. 
 
 Sed ad hominum studia revertor, quorum animus etsi 
 caligante memoria tamen bonum suum repetit.