Iam vero pulchrum variis fulgere vestibus putas. Quarum si grata intuitu species est. aut materiae naturam aut ingenium mirabor artificis.

An vero te longus ordo 7110 de Cie. Hort, fr. 70/77 amoenitas) r. PJasberg 66, Miiller 37 7 1.1. 43/53 (eaeli aignorum admirabilem ordinem) 12/13 Sen. Ad M*rc. 19,5. non potest id fortana tenere, quod natura dimisit. 15/16 Cic. Hort. ^: intellegas, quam illud non sit necessarium, quod redandat, 85/92 (V. Plasberg 67; schol. Cruqu. ad Hor. Sat. II 6. 79 : eandem non modo mediocri pecuni sed etiam tenui pereipere possumus; Tusc. V 89: hic (philosophus) quam parvo est contentus; 99, 102. Aug. Solil. I 17 (Ciceronis liber i; cf. Mela, Arch. f. Gesch. Philoa. I 1888, 479 19/20 Arist. fr. 57 (Stob. III 3, 25 + Pap. Oxyrh. 666): .. rfr εύδαι- μοτίαv αύx έv tw πολλὰ xεxτ ήσϑαι yίyvεϑαι μαλλοv i1 έv τῴ τηv διαxείϑαι xal yctp ovdi rd σωμαov rd λαμπϱάέσϑήτι xεxοσμημέvov ϕαίη r/f ἂv tbai μαxάϱιοv .. συμβαίvει roif μηδεvός ἂξίοιςοὕσι δταv τύχωσι χοϱηyίας at τωv Sia τής τύχής ἀyαως πλέοvος ἂξια αύτωv tlrat ra xτήματα 8 πὰvτωv αίσχωτοv ■ cf. H _. 2 Postremo T1 Peip. 4 mereantur Em- merebantur hbn i - PT LVKEI\'Ai> audes—gloriari om. P 17 superfiuis is in ras.) V superliiu surgere T1 superfluis surijere X1 LXVII. Boethin«, Cons. Weinberger. 3 famulorum facit esse felicem? Qui si vitiosi moribus sint, perniciosa domus sarcina et ipsi domino vehementer inimica;

sin vero probi, quonam modo in tuis opibus aliena probitas numerabitur? Ex quibus omnibus nihil horum, quae tu in tuis computas bonis, tuum esse bonum liquido monstratur.

Quibus si nihil inest appetendae pulchritudinis, quid est quod vel amissis doleas vel laeteris retentis? Quodsi natura pulchra sunt, quid id tua refert?

Nam haec per se a tuis quoque opibus sequestrata placuissent. Neque enim idcirco sunt pretiosa, quod in tuas venere divitias, sed quoniam pretiosa videbantur, tuis ea divitiis annumerare maluisti.