Iam vero pulchrum variis fulgere vestibus putas. Quarum 
 si grata intuitu species est. aut materiae naturam aut 
 ingenium mirabor artificis. An vero te longus ordo 

 7110 de Cie. Hort, fr. 70/77 amoenitas) r. PJasberg 66, Miiller 37 
 7 1.1. 43/53 (eaeli aignorum admirabilem ordinem) 12/13 Sen. Ad M*rc. 
 19,5. non potest id fortana tenere, quod natura dimisit. 15/16 Cic. 
 Hort. ^: intellegas, quam illud non sit necessarium, quod redandat, 
 85/92 (V. Plasberg 67; schol. Cruqu. ad Hor. Sat. II 6. 79 : eandem non 
 modo mediocri pecuni sed etiam tenui pereipere possumus; Tusc. 
 V 89: hic (philosophus) quam parvo est contentus; 99, 102. Aug. Solil. 
 I 17 (Ciceronis liber i; cf . Mela, Arch. f. Gesch. Philoa. I 1888, 479 
 19/20 Arist. fr. 57 (Stob. III 3, 25 + Pap. Oxyrh. 666): .. rfr εύδαι - μοτία v αύ x έ v tw πολλὰ x ε x τ ήσϑαι y ί yv εϑαι μαλλο v i1 έ v τῴ τη v 
 δια x είϑαι xal yctp ovdi rd σωμα ov rd λαμπϱάέσϑήτι 
 x ε x οσμημέ vov ϕαίη r/f ἂ v tbai μα x άϱιο v .. συμβαί v ει roif μηδε v ός 
 ἂξίοις οὕσι δτα v τύχωσι χοϱη y ίας at τω v Sia τής τύχής ἀ y αως πλέο v ος 
 ἂξια αύτω v tlrat ra x τήματα 8 πὰ v τω v αίσχωτο v ■ cf. H _. 

 2 Postremo T1 Peip . 4 mereantur Em- merebantur hbn i - PT LVKEI\'Ai> 

 audes—gloriari om. P 17 superfiuis is in ras.) V superliiu surgere 
 T1 superfluis surijere X1 

 LXVII. Boethin«, Cons. Weinberger. 

 3 
 
 
 famulorum facit esse felicem? Qui si vitiosi moribus sint, perniciosa 
 domus sarcina et ipsi domino vehementer inimica; 
 sin vero probi, quonam modo in tuis opibus aliena probitas 
 numerabitur? Ex quibus omnibus nihil horum, quae tu in 
 tuis computas bonis, tuum esse bonum liquido monstratur. 
 Quibus si nihil inest appetendae pulchritudinis, quid est 
 quod vel amissis doleas vel laeteris retentis? Quodsi natura 
 pulchra sunt, quid id tua refert? Nam haec per se a tuis 
 quoque opibus sequestrata placuissent. Neque enim idcirco 
 sunt pretiosa, quod in tuas venere divitias, sed quoniam 
 pretiosa videbantur, tuis ea divitiis annumerare maluisti.