XIII. DE LOCVSTIS ET MELLE SILVESTRI ET FONTE IOHANNIS. Minimum genus locustarum fuisse, quo pastus est baptista 
 Iohannes, usque hodie apparet; quae corpusculis in modum 
 digiti manus exilibus et breuibus in herbis facile captae 
 coctaeque in oleo pauperem praebent uictum. In eodem deserto 
 sunt arbores, folia lata et rotunda lactei coloris et melliti 
 saporis habentes, quae natura fragilia manibus confricantur et

 3 Adamn. p. 265, 9 ss. 14 Adamn. p. 269,16 17 Adamo. p. 272,10 

 1 nimio M nimee, sed corr. 1. m. Y 4 In loco ergo om. M in quo] 
 i 
 qao A 5 ascendente M 6 in actu M in actu corr. 1 . m. P 
 or 
 7 funda M 9 de qua A 10 post extrema addit uero A 11 UII P 
 coctili latere creta P coctili creta superscripto latere V 12 baptizare//tur 
 littera n erasa P 13 undae] ibidem A ac] et A 15 exiit A 
 usque quo A VIllI A 16 iter est A 17 lucustis M mel AM et 
 Adamn. p. 272, 12 Br ioll A iohanne M 18 lucustarum M 19 q 
 usque A 20 preVibus littera \'u in margine posita M 21 pauperum A 
 c n 
 23 natft P fragili PV cfrigantur corr. 1. m. P c fricatur cotv. J. M. Y 
 
 
 eduntur. Hoc esse mel siluestre dicitur. Ibidem et fons sancti 
 baptistae Iohannis ostenditur lucida aqua, lapideo protectus 
 tecto, calce perlito.