seriem per omnem cuncta regi edisserit. miseratur ille vimque fortunae videns laudat Solonem: Croesum inde in amicis habet vinctumque pedicis aureis secum iubet, reliquum quod esset vitae, totum degere. ego duorum regum testimonio laudatus et probatus ambobus fui. quodque uni dictum est, quisque sibi dictum putet. Ego iam peregi, qua de causa huc prodii. venit ecce Chilon. vos valete et plaudite. CHILON LUMBI sedendo, oculi spectando dolent, manendo Solonem, quoad ad se se recipiat.1 hui, quam pauca, di, locuntur Attici! unam trecentis versibus sententiam tandem peregit meque respectans abit. Spartanus ego sum Chilon, qui nunc prodeo. brevitate nota, qua Lacones utimur, commendo nostrum γνῶθι σεαυτόν , nosce te, quod in columna iam tenetur Delphica. labor molestus iste fructi est optimi, quid ferre possis, quidve non, dinoscere; noctu diuque, quae geras, quae gesseris, ad usque puncti tenuis instar quaerere.2 officia cuncta, pudor, honor, constantia in hoc, et ulla spreta nobis gloria. Dixi: valete memores, plausum non moror. CLEOBULUS CLEOBULUS ego sum, parvae civis insulae, magnae sed auctor, qua cluo, sententiae: ἄριστον μέτρον quem dixisse existimant. interpretare tu, qui orchestrae proximus