Pasiphae nivei sequitur vestigia tauri, licia fert glomerata manu deserta Ariadne, respicit abiectas desperans Phaedra tabellas. haec laqueum gerit, haec vanae simulacra coronae: Daedaliae pudet hanc latebras subiisse iuvencae. praereptas queritur per inania gaudia noctes Laudamia duas, vivi functique mariti, parte truces alia strictis mucronibus omnes et Thisbe et Canace et Sidonis horret Elissa: coniugis haec, haec patris et haec gerit hospitis ensem, errat et ipsa, olim qualis per Latmia saxa Endymioneos solita adfectare sopores, cum face et astrigero diademate Luna bicornis. centum aliae veterum recolentes vulnera amorum dulcibus et maestis refovent tormenta querellis. Quas inter medias furvae caliginis umbram dispulit inconsultus Amor stridentibus alis. agnovere omnes puerum memorique recursu communem sensere reum, quamquam umida circum nubila et auratis fulgentia cingula bullis et pharetram et rutilae fuscarent lampados ignem. agnoscunt tamen et vanum vibrare vigorem occipiunt hostemque unum loca non sua nanctum, cum pigros ageret densa sub nocte volatus, facta nube premunt: trepidantem et cassa parantem suffugia in coetum mediae traxere catervae. eligitur maesto myrtus notissima luco, invidiosa deum poenis, cruciaverat illic spreta olim memorem Veneris Proserpina Adonin. huius in excelso suspensum stipite Amorem