<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div n="urn:cts:latinLit:stoa0045.stoa003.perseus-lat2" xml:lang="lat" type="edition"><div type="textpart" n="praef" subtype="section"><div type="textpart" subtype="praeface" n="pr"><head type="opener">Ausonius Paulo S.</head><p>Perlege hoc etiam, si operae est, frivolum et nullius pretii opusculum,
                            quod nec labor excudit nec cura limavit, sine ingenii acumine et morae
                            maturitate.</p><p>Centonem vocant, qui primi hac concinnatione luserunt. solae memoriae
                            negotium sparsa colligere et integrare lacerata, quod ridere magis quam
                            laudare possis, pro quo, si per sigillaria in auctione veniret, neque
                            Afranius naucum daret, neque ciccum suum Plautus offerret, piget enim
                            Vergiliani carminis dignitatem tam ioculari dehonestasse materia, sed
                            quid facerem? iussum erat: quodque est potentissimum imperandi genus,
                            rogabat, qui iubere poterat, sanctus imperator Valentinianus, vir meo
                            iudicio eruditus, nuptias quondam eiusmodi ludo descripserat, aptis <pb n="v.1.p.372"/> equidem versibus et compositione festiva. experiri
                            deinde volens, quantum nostra contentione praecelleret, simile nos de
                            eodem concinnare praecepit, quam scrupulosum hoc mihi fuerit, intellege:
                            neque ante-ferri volebam neque posthaberi, cum aliorum quoque iudicio
                            detegenda esset adulatio inepta, si cederem, insolentia, si ut aemulus
                            eminerem. suscepi igitur similis recusanti feliciterque et obnoxius
                            gratiam tenui nec victor offendi.</p><p>Hoc, tum die uno et addita lucubratione propera-tum, modo inter
                            liturarios meos cum reperissem, tanta mihi candoris tui et amoris
                            fiducia est, ut severitati tuae nec ridenda subtraherem. accipe igitur
                            opusculum de inconexis continuum, de diversis unum, de seriis ludicrum,
                            de alieno nostrum: ne in sacris et fabulis aut Thyonianum mireris aut
                            Virbium, illum de Dionyso, hunc de Hippolyto reformatum.</p><p>Et si pateris, ut doceam docendus ipse, cento quid sit, absolvam. variis
                            de locis sensibusque diversis quaedam carminis structura solidatur, in
                            unum versum ut coeant aut caesi duo aut unus et sequens &lt;medius&gt;
                            cum medio, nam duos iunctim locare ineptum est, et tres una serie merae
                            nugae. diffinduntur autem per caesuras omnes, quas recipit <pb n="v.1.p.374"/> versus heroicus, convenire ut possit aut
                            penthemimeris cum reliquo anapaestico, aut trochaice cum posteriore
                            segmento, aut septem semipedes cum anapaestico chorico, aut
                            &lt;ponatur&gt; post dactylum atque semipedem quidquid restat hexametro:
                            simile ut dicas ludicro, quod Graeci ostomachion vocavere. ossicula ea
                            sunt: ad summam quattuordecim figuras geometricas habent, sunt enim
                            aequaliter triquetra vel extentis lineis vel <add>eiusdem</add> frontis,
                                <add>vel rectis</add>1 angulis vel obliquis: isoscele ipsi vel
                            isopleura vocant, orthogonia quoque et scalena. harum verticularum ariis
                            coagmentis simulantur species mille formarum: helephantus belua aut aper
                            bestia, anser volans et mirmillo in armis, subsidens venator et latrans
                            canis, quin et turris et cantharus et alia huiusmodi innumerabilium
                            figurarum, quae alius alio scientius variegant. sed peritorum
                            concinnatio miraculum est, imperitorum iunctura ridiculum, quo praedicto
                            scies, quod ego posteriorem imitatus sum. Hoc ergo centonis opusculum ut
                            ille ludus tractatur, pari modo sensus diversi ut congruant, adoptiva
                            quae sunt, ut cognata videantur, aliena ne interluceant: arcessita ne
                            vim redarguant, densa ne supra modum protuberent, hiulca ne pateant. <pb n="v.1.p.376"/> quae si omnia ita tibi videbuntur, ut praeceptum
                            est, dices me composuisse centonem, et quia sub imperatore meo tum
                            merui, procedere mihi inter frequentes stipendium iubebis: sin aliter,
                            aere dirutum 1 facies, ut cumulo carminis in fiscum suum redacto redeant
                            versus, unde venerunt, vale. </p></div></div><div type="textpart" n="1" subtype="section"><head>PRAEFATIO</head><l n="1">ACCIPITE haec animis laetasque advertite mentes,<note n="2"/>
               </l><l n="2">ambo animis, ambo insignes praestantibus armis;<note n="3"/>
               </l><l n="3">ambo florentes,<note n="4"/> genus insuperabile bello.<note n="5"/>
               </l><l n="4">tuque prior,<note n="6"/> nam te maioribus ire per altum</l><l n="5">auspiciis manifesta fides,<note n="7"/> quo iustior alter </l><l n="6">nec pietate fuit, nec bello maior et armis; <note n="8"/>
               </l><l n="7">tuque puerque tuus,<note n="9"/> magnae spes altera Romae,<note n="10"/>
               </l><l n="8">flos veterum virtusque virum,<note n="11"/> mea maxima cura,<note n="12"/>
               </l><l n="9">nomine avum referens, animo manibusque parentem.<note n="13"/>
               </l><l n="10">non iniussa cano.<note n="14"/> sua cuique exorsa laborem </l><l n="11">fortunamque ferent:<note n="15"/> mihi iussa capessere fas est.<note n="16"/>
               </l><pb n="v.1.p.378"/></div><div type="textpart" n="2" subtype="section"><head>CENA NUPTIALIS</head><l n="12">EXPECTATA dies aderat <note n="1"/> dignisque hymenaeis <note n="2"/>
               </l><l n="13">matres atque viri,<note n="8"/> iuvenes ante ora parentum <note n="4"/>
               </l><l n="14">conveniunt stratoque super discumbitur ostro,</l><l n="15">dant famuli manibus lymphas <note n="5"/> onerantque canistris </l><l n="16">dona laboratae Cereris <note n="6"/> pinguisque ferinae <note n="7"/>
               </l><l n="17">viscera tosta ferunt.<note n="8"/> series longissima rerum: <note n="9"/>
               </l><l n="18">alituum pecudumque genus <note n="10"/> capreaeque sequaces <note n="11"/>
               </l><l n="19">non absunt illic <note n="12"/> neque oves haedique petulci <note n="13"/>
               </l><l n="20">et genus aequoreum,<note n="14"/> dammae cervique fugaces:<note n="15"/>
                    </l><l n="21">ante oculos interque manus sunt <note n="16"/> mitia poma.<note n="17"/>
               </l><l n="22">Postquam exempta fames et amor compressus edendi,<note n="18"/>
               </l><l n="23">crateras magnos statuunt <note n="19"/> Bacchumque ministrant. <note n="20"/>
               </l><l n="24">sacra canunt, <note n="21"/> plaudunt choreas et carmina dicunt. <note n="22"/>
               </l><l n="25">nec non Thraeicius longa cum veste sacerdos </l><l n="26">obloquitur numeris septem discrimina vocum.<note n="23"/>
               </l><l n="27">at parte ex alia <note n="24"/> biforem dat tibia cantum.<note n="25"/>
               </l><l n="28">omnibus una quies operum,<note n="26"/> cunctique relictis</l><l n="29">consurgunt mensis: <note n="27"/> per limina laeta frequentes,<note n="28"/>
               </l></div></div></body></text></TEI>