<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="lat" n="urn:cts:latinLit:stoa0040.stoa077d.opp-lat1"><div n="2" subtype="section" type="textpart"><p>Si quae ratio dolendi, si flendi, tota mea est, non uestra, <lb/>
            non eius cuius tangimur desiderio. solutus est ille, uinctus ego; <lb/>
            stadium emensus, curro; in patria est, unde peregrinor; curas <lb/>
            quas deposuit in sinu meo reposuit; clauum bene tenuit, de me <lb/>
             quid fiet nescio; appulit, fluctuo; e litore uidet iratum pelagus, <lb n="30"/>
            furentes procellas, exclamo in mediis fluctibus: salua nos,

<note type="footnote"> .10 cf. Eccle. S, 4 14 Ioh. 11, 36 24 cf. Iob. 10, 11 <lb/>
            28 cf. II Cor. 5, 6 31 Matth. 8, 25. </note>

<note type="footnote">20 <hi rend="italic">de uoce</hi> omen <hi rend="italic">ab Augustino aliena cf. Retract. 11, 6 (2) Knoell</hi>. </note> <lb/>
             
<pb n="282"/>
            perimus. et uere perimus et uere periculum urget et uere caput <lb/>
            meum impellit non meum tantum periculum, sed et uestrum; <lb/>
            nam sine uobis saluus esse non possum, uestrarum animarum <lb/>
            iactura mea est. quidquid domino meo de uobis perit, periculo <lb/>
            meo perit; rationem sum redditurus, pellem pro pelle. misericordem<lb n="5"/>
            dominum habeo, sed rigidum computatorem: ouiculas <lb/>
            suas cotidie numerat, has in manibus descriptas habet, exigit <lb/>
            numerum, quem si non reddidero ingens capiti meo periculum <lb/>
            creatur. uidete, fratres, si sarcinam meam considerans a lacrimis <lb/>
            possum temperare, si de graui onere meo non mihi dolendum<lb n="10"/>
            est. pondus meum alleuiate. faciet caritas uestra quod immane <lb/>
            est mitius et adiuuante domino et pastor et ouiculae pascua <lb/>
            inuenient, et postquam in meridie cubauerint, accumbent cum <lb/>
            Abraham, Isaac et Iacob, ubi non erit sol neque ullus aestus, <lb/>
            sed in umbra domini pax et refrigerium, quando luctus noster<lb n="15"/>
            uertetur in citharam et noces flentium in cantus exsultantium. 
</p></div><div n="3" subtype="section" type="textpart"><p>Ceterum, dilectissimi, dum de pastore erepto lugemus, <lb/>
            nascitur de perdito fratre dolendi occasio. praecisum est a nobis <lb/>
            membrum, pars nostri facta est pars Donati, transiit miles domini <lb/>
            ad castra Philistinorum et de uase honoris factum est uas<lb n="20"/>
            dedecoris. intellegitis quid dico. miser ille Rusticianus Mutigensis <lb/>
            diaconus sacramentum quod ecclesiae debebat abiecit et ordinem <lb/>
            suum infideli participatione polluit. quid non feci, quos non <lb/>
            adhibui conatus, ut in praecipitium ruentem in plano collocarem <lb/>
            et eximerem periculo, qui periculum amabat in quo periit! is<lb n="25"/>
            prima et urgens fuit cura mea qui nunc est dolor meus. nolebam <lb/>
            mihi subtrahi in ipso oneris mei exordio quem a satis longo <lb/>
            tempore uidebam tamquam fulgur de caelo cadentem. et licet <lb/>
            ipse exigentibus peccatis suis a domino deseri meruerit, doleo <lb/>
            tamen quod de eo ad dominum meum dicere non possum: \'ecce <lb n="30"/>
            me cum pueris quos dedisti mihi.\'
</p></div></div></body></text></TEI>