Et cum legeret, Augustinus episcopus dixit: Dicam caritati 
 uestrae et commemorem rem dulcissimam et suauissimam, 
 quam domino adiuuante sumus experti. cum ante ipsam collationem 
 inter nos aliqui fratres de hac re colloqueremur, quia 
 pro pace Christi episcopi debent esse aut debent non esse, 
 quod nobis fatendum est, circumspicientes omnes fratres et 
 coepiscopos nostros, non facile nobis occurrebant, qui hoc 
 uellent suscipere et de hac humilitate domino sacrificare. 
 dicebamus, ut fieri solet, \'ille potest, ille non potest, ille 
 consentit hoc, ille non tolerat\', loquentes pro suspicionibus 
 nostris magis, qui corda illorum uidere minime poteramus. 
 quando autem uentum est ut hoc palam fieret, in concilio

 1 utrimque] utrumque rf utroque-praeueniente] uterque ab alterutro 
 honore mutuo praeuenitur y 2 perceptio y, cf. Caes. 5 sub finem 
 6 ex] ab y 7 discissionis fvy 9 christiani populi y 12 secedamus y 
 in singulis y 14 episcopis (epif) scripsi his rf, cf. Breuic. I 5: utrisque 
 de medio recedentibus singuli constituerentur episcopi ab eis episcopis 
 ordinandi, qui in suis plebibus singuli inuenirentur ab—annuentibus] 
 ab his, qui singuli in ecclesiis singulis inuenientur vy 15 unitate 
 facta v 27 magis ante pro exhibent fv 
 
 
 uniuersorum tam frequenti paene trecentorum episcoporum 
 sic placuit omnibus, sic exarserunt omnes, ut parati essent 
 episcopatum pro Christi unitate deponere et non perdere, sed 
 deo tutius commendare. duo ibi uix inuenti sunt quibus displiceret, 
 unus annosus senex, qui hoc etiam dicere liberius 
 ausus est; alter uoluntatem suam tacito uultu significauit. 
 sed posteaquam illum senem liberius hoc dicentem obruit 
 omnium fraterna correptio, illo mutante sententiam uultum 
 etiam ille mutauit. audite ergo, quibus modis etiam ipsa exhortatio 
 facta est propter illum qui ait: qui se humiliat 
 exaltabitur.