Si autem Christo etiam credendum negant, nisi indubitata 
 ratio reddita fuerit, christiani non sunt. nam id aduersus 
 nos pagani quidam dicunt, stulte quidem, sed non sibi 
 aduersi nec repugnantes. hos uero quis ferat ad Christum se 
 pertinere profiteri, qui nisi apertissimam rationem stultis de 
 deo protulerint, nihil credendum esse contendunt? at ipsum 
 uidemus, quantum illa, cui et ipsi cedunt, docet historia nihil 
 prius neque fortius quam credi sibi uoluisse: cum illi nondum essent idonei, cum quibus ei res esset, ad diuina percipienda 
 secreta. quid enim aliud agunt tanta et tam multa miracula, 
 ipso etiam dicente illa fieri non ob aliud, nisi ut sibi crederetur? 
 fide ille stultos ducebat, uos ratione ducitis; clamabat 
 ille, ut crederetur, uos reclamatis; laudabat credentes ille, 
 uos obiurgatis. nisi uero aut in uinum aquam conuerteret, ut 
 alia omittam, si nihil tale facientem sed docentem homines

 26 cf. Ioh. 2, 7-9 

 r h 
 1 pfer$nt m* proferant V 2 istas scripturas Ym 5 coibe p cohibet M 
 6 nominis] hominis Ch 7 mone] modone Ch 9 aliquid] ita quid Ch 
 10 nescira S quiquAM 14 uersus V 15 paganis Ch 16 aduersis Ch 
 t 
 18 at] ad Ch ad P 19 cgdnnt M 20 primum V 21 ei] eis SYm 
 22 aliud om. V et tam om. Ch 28 crederent V 24 stultus 
 ducebatur Ch 25 reclamabatis Ch 26 obrugatio Ch aqua (--eras.) P 
 27 homittam Ch obmittam V seducentefti Ch 
 
 
 sequi possent, aut nihil pendenda uox illa est: credite deo, 
 et mihi credite, aut temeritatis ille culpandus est, qui eum 
 domum suam uenire noluit, solo eius imperio pueri sui morbum 
 credens esse cessurum. ergo ille adferens medicinam. quae 
 corruptissimos mores sanatura esset. miraculis conciliauit auctoritatem, 
 auctoritate meruit fidem, fide contraxit multitudinem, 
 multitudine obtinuit uetustatem, uetustate roborauit religionem: 
 quam non solum haereticorum ineptissima nouitas fraudibus 
 agens, sed nec gentium quidem ueternosus error uiolenter aduersans 
 aliqua ex parte conuelleret.