Quamobrem uellem mihi isti dicerent, in quo genere ponant 
 ecclesiae catholicae quem putant errorem. si in primo, graue 
 omnino crimen, sed defensionem longam non requirit; satis 
 est enim negare ita nos intellegere, ut illi, cum inuehuntur, 
 existimant. si in secundo, non minus graue est, sed eadem 
 uoce refellentur. si in tertio, nullum crimen est. age ac deinde 
 scripturas ipsas considera. quid enim libris obiciunt ueteris 
 quod dicitur testamenti? numquidnam, quod boni sunt, sed male 
 intelleguntur a nobis? at eos ipsi non accipiunt. an quia nec 
 boni sunt nec bene accipiuntur? at hoc superior defensio satis 
 expugnat. an illud dicent: quamuis bene a uobis accipiantur, 
 mali sunt tamen? quid est aliud uiuos, cum quibus res agitur, 
 aduersarios absoluere atque olim mortuos, cum quibus nulla

 1 accipitur V 4 senserit Y 9 mea] in ea b 11 hominis (es corr. 
 in is) P 13 malas S 14 absconderem Ch 16 generi/ (a er.) S 
 18 uellem—quo om. Ch 20 longinquam SMPpVmb satis enim est Sm 
 .. 
 26 a] ad Ch at] ad Ch a4 P 27 accipiantur S ad P ad Y satis] 
 1 hoc qui 
 sasit Ch 29 tamen sunt V Qd 6 aliud ^ uiuos m- cum om Ch 
 
 
 contentio est. accusare? ego quidem illos uiros et omnia utiliter 
 memoriae mandasse et magnos ac diuinos fuisse et illam legem 
 dei iussu ac uoluntate promulgatam esse et conditam credo 
 et id, quamquam perpauca eius generis librorum sciam, 
 persuadere tamen facile possum. si mihi aequus et minime pertinax 
 animus adhibeatur. atque id faciam, cum copia nobis data 
 fuerit beniuolarum aurium ac mentis tuae; sed hoc cum 
 potero. nunc autem nonne mihi satis est, quoquo modo se 
 ista res habeat, deceptum non fuisse?