Absit ergo, ut ita dixerit apostolus nuptis siue nupturis: 
 ego autem uobis parco, tamquam noluerit dicere, quae 
 poena coniugatis in futuro saeculo debeatur; absit, ut a 
 Danihele de temporali iudicio liberatam Paulus mittat in 
 gehennam; absit, ut maritalis torus ei poena sit ante tribunal 
 Christi, cui fidem seruando elegit sub falsa accusatione adulterii 
 uel periclitari uel mori. quid egit uox illa: melius est 
 mihi incidere in manus uestras quam peccare in 
 conspectu dei, si deus eam fuerat, non quia pudicitiam 
 nuptialem seruabat, liberaturus, sed quia nupserat damnaturus?

 12 I Cor. 7, 28 17 Sus. 23 

 1 quia uerita om. Z 2 quo et] quot B certa] sca MENX et 
 cetera et certa S acripturarum-peccaium om. Z 3 ne R eis EX 
 bono om. 1 4 ««uiduainus I aequauimus B 6 aetestandas STbd 
 uero] autem X 7 excellentiae 7R om. X maereri 7 8 noluerunt H 
 9 bonum-Susannae om. I sit mariae N hnmiliatior K magis 
 A om. G 11 nubti.s PD nuptiis GAl nuptias 7R siue nupturis 
 om. PjKHADGTMENX 12 parco uobis E uoluerit R quo R 
 13 poena R coniugatis (t a. er . 1) S a Danihele] ad danielg R 
 ad nihele H danibele (8. I . susanna) M susanna EX 14 temporalia X 
 teinpori (i turpi m . 2) G liberatam susannfi N JPaulus] populus 
 (pop in raa.) AGl pauius X (pop in ras.) AG1 apostolus 8. 1 . 
 m. 2 G 16 fidem om. EX seruiendo M1 17 qui G1 egitl 
 etogit GIZ1 ait MENX uox] uxor KMENX mihi est PHAT 
 18 incedere P2HIX in conspectu dei mei peccare MENX 19 eaml 
 cQ ea R enim G ea X fuerat om. N pudicitia X 20 liueraturas 
 K liberaturus est B erat damnaturus N 
 
 
 et nunc quotiens castitas coniugalis aduersus calumniatores 
 criminatoresque nuptiarum scripturae sanctae ueritate munitur, 
 totiens cum sancto spiritu contra falsos testes Susanna defenditur, 
 totiens a falso crimine liberatur et multo maiore negotio. 
 tunc enim uni coniugatae, nunc omnibus; tunc de occulto et 
 falso adulterio, nunc de uero et manifesto conubio crimen 
 intenditur; tunc una mulier ex eo quod iniqui seniores dicebant, 
 nunc omnes mariti et uxores ex eo, quod apostolus 
 dicere noluit, accusantur. damnationem quippe uestram, inquiunt, 
 tacuit, cum ait: ego autem uobis parco. quis 
 hoc? nempe ille, qui superius dixerat: et si acceperis 
 uxorem, non peccasti; et si nupserit uirgo, non 
 peccat. cur igitur in eo, quod modeste tacuit, coniugiorum 
 suspicamini crimen et in eo, quod aperte dixit, coniugiorum 
 non agnoscitis defensionem? an eos damnat tacitus, quos 
 locutus absoluit? nonne iam mitius accusatur Susanna non 
 de coniugio, sed de ipso adulterio quam doctrina apostolica 
 de mendacio? quid in tanto periculo faceremus, nisi tam 
 certum apertumque esset pudicas nuptias non debere damnari. 
 quam certum apertumque est sanctam scripturam non posse 
 mentiri?