Ac per hoc si ambigui aliquid habent uerba apostolica, quibus 
 dicit: per unum hominem peccatum intrauit in mundum 
 et per peccatum mors et ita in omnes homines pertransiit, 
 possuntque in aliam duci transferrique sententiam, numquid et illud 
 ambiguum est: nisi quis renatus fuerit ex aqua et spiritu, 
 non potest introire in regnum dei? numquid et illud: uocabis 
 nomen eius Iesus; ipse enim saluum faciet populum 
 suum a peccatis eorum? numquid etiam illud, quia non 
 est opus sanis medicus, sed aegrotantibus, hoc est quia non 
 est necessarius Iesus eis qui non habent peccatum, sed eis qui saluandi 
 sunt a peccato? numquid etiam illud, quia nisi manducauerint 
 homines carnem eius, hoc est participes facti fuerint corporis eius, 
 non habebunt uitam? his atque huiusmodi aliis, quae nunc praetereo, 
 testimoniis diuina luce clarissimis, diuina auctoritate certissimis 
 nonne ueritas sine ulla ambiguitate proclamat non solum in regnum 
 dei non baptizatos paruulos intrare non posse, sed nec uitam aeternam 
 posse habere praeter Christi corpus, cui ut incorporentur sacramento 
 baptismatis inbuuntur? nonne ueritas sine ulla dubitatione testatur 
 eos non ob aliud ad Iesum, hoc est ad saluatorem et ad medicum Christum, 
 piis gestantium manibus ferri, nisi ut per medicinam sacramentorum 
 eius possint a peccati peste sanari? quid ergo cunctamur apostoli 
 uerba, de quibus forte dubitabamus, etiam ipsa sic intellegere, 
 ut his congruant testimoniis, de quibus dubitare non possumus?