Ego autem etsi refellere istorum argumenta non ualeam, 
 uideo tamen inhaerendum esse his quae in scripturis sunt apertissima, 
 ut ex his reuelentur obscura aut, si mens nondum est idonea, quae 
 possit ea uel demonstrata cernere uel abstrusa uestigare, sine ulla 
 haesitatione credantur. quid autem apertius tot tantisque testimoniis 
 diuinorum eloquiorum, quibus dilucidissime apparet nec praeter 
 Christi societatem ad uitam salutemque aeternam posse quemquam 
 hominum peruenire nec diuino iudicio iniuste aliquem posse damnari, 
 hoc est ab illa uita et salute separari? unde fit consequens, ut, quoniam 
 nihil agitur aliud, cum paruuli baptizantur, nisi ut incorporentur 
 ecclesiae, id est Christi corpori membrisque socientur, manifestum 
 sit eos ad damnationem, nisi hoc eis conlatum fuerit, pertinere. 
 non autem damnari possent, si peccatum utique non haberent. hoc

 4 Matth. 25, 34 7 Matth. 25, 46 26 cf. Eph. 1, 23 

 2 aut] uel zbd absordius A 3 praedicaens V qui AM 6 sit ipsum] sit 
 etia suum (u alt. s.l.m2) V 7 ambustionem (co s . a ni2) V 8 hunc] istum zd 
 secunturz 9 perucrscjLmlSVPG repugnantia* L repugnantiaeSFmfPO 
 12 quid (d s.l.m. rec.)P 13 eos] nos V 15 ne∗ L nec Km2 16 refelle Vml 
 lshiisyliis<2 aut] ut A e ̄ ∗∗G 19obstrusa A inucstigarezbd 21 dilicidissime 
 Kml lucidissime A 22 aeternam (a jin. ex u) V possit Vml 
 quenquam Lm2A 23 iniuste post aliquem praeb. Kb posse aliquem KJlbd 
 24 et] ac Kb saparariG 25 fiua (cu?.m2)A quamSTG baptizantur (e s.a)F 
 26 xpi id est V 27 hoc om. z 28 possint Kml 
 
 
 quia illa aetas nullum in uita propria contrahere potuit, restat intellegere 
 uel, si hoc nondum possumus, saltim credere trahere paruulos 
 originale peccatum.