Haec non ideo commemoraui, quod disputatorum quorumlibet 
 sententiis tamquam canonica auctoritate nitamur, sed ut appareat 
 ab initio usque ad praesens tempus, quo ista nouitas orta est, hoc 
 de originali peccato apud ecclesiae fidem tanta constantia custoditum, 
 ut ab eis, qui dominica tractarent eloquia, magis certissimum proferretur 
 ad alia falsa refutanda quam id tamquam falsum refutari 
 ab aliquo temptaretur. ceterum in sanctis canonicis libris uiget 
 huius sententiae clarissima et plenissima auctoritas. clamat apostolus: 
 per unum hominem peccatum intrauit in mundum et 
 per peccatum mors et ita in omnes homines pertransiit, 
 in quo omnes peccauerunt. unde nec illud liquide dici potest, 
 quod peccatum Adae etiam non peccantibus nocuit, cum scriptura 
 dicat: in quo omnes peccauerunt. nec sic dicuntur ista aliena 
 peccata, tamquam omnino ad paruulos non pertineant — si quidem 
 in Adam omnes tunc peccauerunt, quando in eius natura illa insita 
 ui, qua eos gignere poterat, adhuc omnes ille unus fuerunt -, sed 
 dicuntur aliena, quia nondum ipsi agebant uitas proprias, sed quicquid 
 erat in futura propagino uita unius hominis continebat.