Nec mireris, quod dixi manente concupiscentialiter lege peccati 
 reatum eius solui per gratiam sacramenti. sicut enim facta et 
 dicta et cogitata iniqua, quantum ad ipsos motus animi et corporis 
 pertinet, iam praeterierunt et non sunt, eis tamen praeteritis et 
 non iam existentibus reatus eorum manet, nisi peccatorum 
 remissione soluatur, sic contra in hac non iam praeterita, sed adhuc 
 manente lege concupiscentiae reatus eius soluitur et non erit, cum 
 fit in baptismo plena remissio peccatorum. denique si continuo consequatur 
 ab hac uita emigratio, non erit omnino, quod obnoxium 
 hominem teneat solutis omnibus quae tenebant. sicut ergo non est 
 mirum praeteritorum factorum, cogitatorum atque dictorum reatum 
 manere ante peccatorum remissionem, sic contra non debet esse 
 mirum manentis concupiscentiae reatum praeterire post peccatorum 
 remissionem.