Sed laborant homines inuenire in nostra uoluntate 
 quid boni sit nostrum, quod nobis non sit ex deo, et quomodo inueniri 
 possit ignoro. excepto enim, quod apostolus ait, cum de bonis 
 hominum loqueretur: quid enim habes quod non accepisti? 
 si autem accepisti, quid gloriaris, quasi non acceperis?, 
 ipsa etiam ratio, quae de his rebus a talibus quales sumus iniri 
 potest, quemlibet nostrum quaerentem uehementer angustat, ne 
 sic defendamus gratiam, ut liberum arbitrium auferre uideamur, 
 rursus, ne liberum sic asseramus arbitrium, ut superba impietate 
 ingrati dei gratiae iudicemur.

 5cf. Col.2,3 11 Ps.84,13 15 Rom. 5, 5 20 cf. I Cor. 4,1-6 211Cor.4,7 

 1 unius A siue A 2 opportebat Lml 3 propriam (u s. a)V 5 te- 
 sauris L Gestimare A 7 aggere A 8 nune nescit in mg-m2G 9 nunie- 
 ris KA 10e*lationis Km2 ellationis Ltnl 11 ita set Lml dau L 
 12 suauitatem (in mj . al benignitatem) b benignitatem T 17 ante 
 nobiseras.pro L 19 quod A bonii KM quomodo L iuuenire (i s. 
 fin. c)K 21 hominibus r 22 si-aecep. om.A autem] add . et Kbd 
 groriaris L 23 iis d a om.SVmlPG iniri (qui s. \\m2jV inuenirc A 
 inueniri CM 24 ne* V 25 post arbitrium eras. tâd . arbitrium in L 26 aseremus 
 Lml ut s. exp, in Vm2 superbia A