lob autem post tam magnum de illo iustitiae testimonium 
 dei quid dicat ipse uideamus. in ueritate, inquit, scio, 
 quia ita est. quemadmodum enim iustus erit ante 
 dominum? si enim uelit contendere cum eo, non poterit 
 oboedire ci. et paulo post: quis, inquit, iudicio eius 
 aduersabitur? quodsi fuero iustus, os meum impie loquetur. 
 iterum paulo post: scio, inquit, quia inpunitum me 
 non dimittit. quia sum impius, quare non sum mortuus? 
 quodsi purificatus niue et mundatus fuero mundis 
 manibus, sufficienter in sordibus me tinxisti. item in 
 alio suo sermone: quia conscripsisti, inquit, aduersus me 
 mala et induisti me iuuentutis meae peccata et posuisti 
 pedem meum in prohibitione, seruasti omnia opera mea 
 et in radices pedum meorum inspexisti, qui ueterescunt 
 sicut uter uel sicut ucstimcntum a tinea comestum. 
 homo enim natus ex muliere parui est temporis et plenus 
 iracundia et, sicut flos cum flor uit et decidit, discessit, 
 sicut umbra non manet. nonne et huius curam fecisti 
 uenire in iudicium tuum? quis enim erit mundus a 
 sordibus? nemo, nec si unius diei fuerit uita eius. et paulo

 2 Dan. 9, 20 6 lob 9, 2. 3 9 lob 9, 19. 20. 28-31 15 lob 13, 26-14,5 

 1 distincti Vml se om. z CMTbd distinctionem Lm1 2 coramciulens 
 YmlK 3 mei om. VPM d quis—detectat in mg. m2K hic S uic Lm1 Km1 
 contradicat Lm2 quã amI 4 quid] quis C 5 postain LmlYml 
 iustitiae om. r, sed cf. p. 86, 8 Gdis.l.m2\'K Tenimom. LSYPb crit] add. 
 homo zbd,sedef. p. 86,11 8 dmGm1 enim] autein z CMTbd 9 inquit quis Kb 
 12 dimittet Lm2 dimittis M, cf. ἐὑσεις 13 muiulandis manibus .1 
 14 uincxisti Yml 15 sermonc (mone s.l.mSyC ! coitsripsisti 
 Lilli aduersum -4 16 iuu. meae pecc. s.l.mZL 17 proititione L pro- 
 hibicione K opera] peccata V opera (in mq . at peccata) b 18 conspexisti 
 KACb ueterascunt Ym2Abd 19 comestum LK 20 enim om.I1 . parui 
 (par in ras.)LS praui YmlGml pauci KCT, cf. p. 87, 1 ec s. cJ-p . ê..l 
 21 iracundiae Lm2 flornerit LSVPb descessit b 22 uius Lml cura AC 
 23uis.l.m2C mundus erit K inmundus erit C mundus (ns.i.»n2)V 24 uitae K. 
 
 
 post: dinumerasti, inquit, necessitudines meas et nihil 
 te latuit de peccatis meis; signasti peccata mea in folliculo 
 et adnotasti si quid inuitus commisi. ecce et Iob 
 confitetur peccata sua et in ueritate se dicit scire, quia non est 
 iustus quisquam ante dominum. et ideo iste hoc in ueritate scit, 
 quia, si nos dixerimus non habere peccatum, ipsa ueritas in nobis 
 non est. proinde secundum modum conuersationis humanae perhibet 
 ei deus tam magnum iustitiae testimonium; ipse autem se metiens 
 ex regula illa iustitiae, quam sicut potest conspicit apud deum, 
 in ueritate scit, quia ita est, et adiungit: quemadmodum enim 
 iustus erit ante dominum? si enim uelit contendere cum 
 eo, non poterit oboedire ei, idest:\'si iudicandus ostendere uoluerit 
 non in se inueniri posse quod damnet, non poterit oboedire ei\'; 
 amittit enim etiam illam oboedientiam, qua oboedire posset praecipienti 
 confitenda esse peccata. unde quosdam increpat dicens: 
 quid uultis mecum iudicio contendere? quod ille praccauens: 
 ne, inquit, intres in iudicium cum seruo tuo, quoniam 
 non iustificabitur in conspectu tuo omnis uiuens. 
 ideo etiam dicit Iob: quis enim iudicio eius aduersabitur? 
 quodsi fuero iustus, os meum impie loquetur; hoc est 
 enim: \'si me iustum dixero contra iudicium eius, ubi perfecta illa 
 iustitiae regula me conuincit iniustum, profecto impie loquetur os 
 meum, quia contra dei ucritatem loquetur\'.