An uero et hoc quaesituri de hoc disputaturi et tempus 
 ad hoc inpensuri sumus, ut probemus atque doceamus, quomodo 
 per propriam uoluntatem, sine qua nullum uitae propriae potest 
 esse peccatum, nihil mali commiserint infantes, qui propter hoc 
 uocantur ab omnibus innocentes? nonne tanta infirmitas animi et 
 corporis, tanta rerum ignorantia, tam nulla omnino praecepti capacitas, 
 nullus uel naturalis uel conscriptae legis sensus aut motus, 
 nullus in alterutram partem rationis usus hoc multo tes tatore 
 silentio quam sermo noster proclamat atque indicat? ualeat aliquid 
 ad se ipsam persuadendam ipsa euidentia; nam nusquam sic non 
 inucnio quod dicam, quam ubi res, de qua dicitur, manifestior est 
 quam omne quod dicitur.

 3 post sed exp . ut L, add. SVPGb esset b quidquid SHmlKCMbd 
 4 esse V ali. uel om. LmlSVG uidere om. zd 5 promtu 
 LSVnilG 8 peccatum ira tng. m2 A 9 singuli Lm2A ipsi] ipse 
 ipsi LSVmlG 10 consequentur V 11 in paruulis Lni2Vm2 cOllcedunt 
 Lm2 12 isti L autem om. z 13 proprium z proprie -1, 
 c/. lin. 7.18 contraxisse (ira mg . al liabuisse) b 14 concedent Vm2KACbd 
 eoucedentur M 16 quacritur zd de om. z disputari LmlSVmlGml 
 18 uoluptatem A si Kml 19 male A 20 uocatur l\'ml 
 22 aut] ac A 23 nullus om. V orationis A testatiori M 24 ueleat V 
 26 quid dicam b manifestatior z 27 ome (e in ras. m2)L omne (e in 
 ras.)V oms SP 

 LX. August. VIII pars I, Vrba et Zycha. 

 5