Verba ergo de libro meo tibi a me misso tibique notissimo 7 Op. imp. c. Iul. I 17 (capitula—21 distulish) 13 cf. Op. imp. I 18 28 Op. imp. I 22 (Verba-256, 9 scriptum est) 1 carthulas T cartulas (semper c) CEPMSTV Am rabenna (s. b add. v) T 2 profectione m 3 repperire P 4 quantum S et-auctoritate om. N 5 proposui] distribui E 6 respondebo (b exp. m. 2) E 9 de om. N 10 differet S 11 sunt A libri isti A cogitare meos K esse eos W 12 in epistola facit E fecit (s. e add. a) K 13 exemplar N simul om. T 15 agustini (sic fere semper m. 1) C 16 quatuor S 18 uniuersa (s. a add. o) F uniuersi W ipsi om. RB opere m. 1 C 19 laboraret FEMbd intentioni si K 20 nisi] 139 si V si P responsione Ap. 21 distullisti K ista posuit, quae refutare conatus est: \'damnatores nos esse nuptiarum operisque diuini, quo ex maribus et feminis deus homines creat, inuidiosissime clamitant, quoniam dicimus eos qui de tali commixtione nascuntur trahere originale peccatum eosque de parentibus qualibuscumque nascantur non negamus adhuc esse sub diabolo, nisi renascantur in Christo.\' in his uerbis meis testimonium apostoli quod interposui praetermisit, cuius se premi magna mole sentiebat. ego enim cum dixissem homines natos trahere originale peccatum, mox hoc intuli quod apostolus ait: per unum hominem peccatum intrauit in mundum et per peccatum mors; et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccauerunt. quo testimonio, ut diximus, praetermisso cetera ille contexuit, quae supra commemorata sunt. nouit enim quemadmodum soleant haec uerba apostolica, quae praetermisit, accipere catholicorum corda fidelium. quae uerba tam recta et tanta luce fulgentia tenebrosis et tortuosis interpretationibus noui haeretici obscurare et deprauare moliuntur.