In eis ergo, qui regenerantur in Christo cum remissionem accipiunt prorsus omnium peccatorum, utique necesse est ut reatus etiam huius licet adhuc manentis concupiscentiae remittatur, ut in peccatum, sicut dixi, non inputetur. nam sicut eorum peccatorum, quae manere non possunt, quoniam cum fiunt praetereunt, reatus tamen manet et, nisi remittatur, in aeternum manebit, sic illius, quando remittitur, reatus aufertur. hoc est enim non habere peccatum, , reum non esse peccati. nam si quisquam uerbi gratia fecerit adulterium, etiamsi numquam deinceps faciat, reus est adulterii, donec reatus ipsius indulgentia remittatur. habet ergo peccatum, quamuis illud quod admisit iam non sit, quia cum tempore quo factum est praeteriit. nam si a peccando desistere hoc esset non habere peccata, sufficeret, ut hoc nos moneret 1 Ps. 102, 3. 4 6 cf. Rom. 6, 12 1 propitius fit N omnibus iniquitatibus nostris dominus BMSWAm 2 et om. PN langores K 3 redimet TE 7 cottidie TBSWmp. que cotidie P 8 etiam] iam m autem P 9 accipiunt A 10 iam] tam K aetate om. P 11 admoueri] iam moueri TKVPN moueri Rbd minime T 12 procatius C pcacius B desinant PN debeat T 13 his S 15 libet E 19 nisi om. B remittantur BMSWAmp remitta*tur K sicut BSm illius concupiscentiae KMVPN 20 reatus om. W 22 nusquam p. 24 amisit K amisit EB 25 desisteret K XXXXII Aug. Sect. VIII pars II. 16 scriptura: fili, peccasti, non adicias iterum; non autem sufficit, sed addidit: et de pristinis deprecare, ut tibi remittantur. manent ergo, nisi remittantur. sed quomodo manent, si praeterita sunt, nisi quia praeterierunt actu, manent reatu? sic itaque fieri e contrario potest, ut etiam illud maneat actu, praetereat reatu.