Pudicitia quippe corporis quia multum honorabili 
 persona uidetur occurrere et pro se flagitare mendacium, ut, si 
 stuprator inruat, qui possit mendacio deuitari, sine dubitatione 
 mentiendum sit, facile responderi potest nullam esse pudicitiam 
 corporis, nisi ab integritate animi pendeat: qua disrupta 
 cadat necesse est, etiamsi intacta uideatur, et ideo non in

 2 posset Ffy mecbandum MR$moecandum E 6 nefarium ex 
 necessarium E 7 quisquae i\' corumpat <p 8 pr?pt?r?& (8. I- m. 2 
 ideo) E ideo β 9 dampnaretur r 11 memoratis Ml 12 utrum-14 
 debeat omnia in mg. m. 2 F 13 ac-debeat om. MJR 15 et se 
 om. SFEt 17 quo] quod ,¥Rp( 18 nonquam i esse om. SFE1 
 esse fin. om . β 21 quod S 23 pudicitie pudicitiae Eibd honorabilis 
 fYrbà 25 aine-sit om . β (del . m. 2) El 26 pudicitiam esse F 
 27 dirupta 22.F?7 di.rupta E 28 in om. M 
 
 
 rebus temporalibus esse numerandam, quasi quae inuitis possit 
 auferri. nullo modo igitur se animus mendacio corrumpit pro 
 corpore suo, quod scit manere incorruptum, si ab ipso animo 
 incorruptio non recedat. quod enim uiolenter non praecedente 
 libidine patitur corpus, uexatio potius quam corruptio nominanda 
 est. aut si omnis uexatio corruptio est, non omnis 
 corruptio turpis est, sed quam libido procurauerit aut cui libido 
 consenserit. quanto autem praestantior est animus corpore. 
 tanto sceleratius corrumpitur. ibi ergo seruari potest pudicitia. 
 ubi nulla nisi uoluntaria potest esse corruptio. certe enim si 
 stuprator corpus inuaserit, qui nec ui contraria possit nec 
 ullo consilio uel mendacio deuitari, necesse est fateamur 
 aliena libidine pudicitiam non posse uiolari. quapropter quoniam 
 nemo dubitat meliorem esse animum corpore, integritati 
 corporis integritas animi praeponenda est, quae in aeternum 
 seruari potest. quis autem dixerit integrum animum esse 
 mentientis? etenim libido quoque ipsa recte definitur adpetitus 
 animi, quo aeternis bonis quaelibet temporalia praeponuntur. 
 nemo itaque potest conuincere aliquando esse mentiendum, 
 nisi qui potuerit ostendere aeternum aliquod bonum obtineri 
 posse mendacio. sed cum tanto quisque ab aeternitate discedat, 
 quanto a ueritate discedit, absurdissimum est dicere 
 discedendo inde posse ad boni aliquid aliquem peruenire. aut 
 si est aliquod bonum aeternum, quod non conplectatur ueritas, 
 non erit uerum, et ideo nec bonum erit, quia falsum erit. ut 
 autem animus corpori, ita ueritas etiam ipsi animo

 , 2 igitnr] ergo F animus se Ebd corrumpat F1? 3 scitsit 
 MR$5 uex?atio R est nominanda R 9 p$cieuci$pudicitia E 
 10 nolomptaria R 11 contraria] contrairi (iri in rtts.) E, (iri s. 1 . m. 2) T 
 posit R 12 euitari F fateatur 7 13 pudicitia S 14 integritate M 
 17 diffinitur Jfp-f difinitur R apetitus M etpetitus R 18 quolibet β 
 20 optineri R$21 aeternitati M 22 quando R disceditj discendat 
 R disc.dat (s. ras . or) E discordat (in ras.) 7, p6 post discordat 
 sequitur: qui (quia P) autem (om. P) mentitur a ueritate discedit (tw 
 mg.) E" P 23 discendo RM posse s. I. m. 2 E, om. SF boni 
 om. MRryrl 26 autem om. F etiam ueritas bd 
 
 
 praeponenda est, ut eam non solum magis quam corpus, sed etiam 
 magis quam se ipsum adpetat animus. ita quippe erit integrior 
 et castior, cum eius potius inmutabilitate quam sua mutabilitate 
 perfruetur. si autem Loth, cum ita iustus esset, ut 
 angelos etiam hospites suscipere mereretur, stuprandas filias 
 Sodomitis obtulit, ut feminarum potius ab eis corpora quam 
 uirorum corrumperentur, quanto diligentius atque constantius 
 animi castitas in ueritate seruanda est, cum uerius ipse corpori 
 suo quam corpus uirile femineo corpori praeferatur I