Has ex nomine Caelestii quattuor sententias non sic 
 approbauerunt episcopi iudices, sicut eas Caelestius sensisse 
 dicebatur, sed sicut de his respondit Pelagius. uiderunt enim, 
 quod aliud sit sine peccato esse, aliud sancte ac iuste uiuere, 
 sicut etiam ante aduentum Christi quosdam uixisse scriptura 
 testatur, et quamuis non sit hic ecclesia sine macula et ruga, 
 tamen eam et lauacro regenerationis ab omni macula rugaque 
 purgari et eam ita uelle dominum permanere — nam et ita permanebit, 
 quia sine macula et ruga utique in aeterna felicitate 
 regnabit — et quod perpetua uirginitas, quae praecepta non est, 
 sine dubio plus sit quam coniugalis pudicitia, quae praecepta 
 est, quamuis in multis uirginitas perseueret, qui tamen non 
 sunt sine peccato, et quod eas omnes gratias, quas loco uno 
 commemorat, habuerit apostolus Paulus. quas tamen eum 
 dignum fuisse accipere aut non secundum merita, sed 
 potius secundum praedestinationem aliquo modo intellegere 
 potuerunt — ipse enim dicit: non sum dignus, uel: non 
 sum idoneus uocari apostolus — aut eorum intentionem 
 subterfugit uerbum, quod Pelagius quemadmodum posuerit 
 ipse uiderit. haec sunt, in quibus episcopi Pelagium pronuntiauerunt 
 piis consentire doctrinis.