Quomodo igitur credi potest Pelagium — si 
 tamen haec epistola eius est - et dei gratiam, quae neque natura 
 est cum libero arbitrio neque legis scientia neque tantum 
 remissio peccatorum, sed ea quae in singulis nostris est 
 actibus necessaria, ueraciter fuisse confessum et ueraciter

 10 cf. Gal. 5, 17 15 Matth. 6, 12 16 I Ioh. 3, 2 18 Rom. 
 7, 23 19 I Cor. 15, 55 

 1 q F 2 utque m. 1 Fl 4 quod-peccato add. m2 in mg. Fl 
 qui FV2 5 dei om. Fl 7 dei (i add. m. 2) F 8 uideretur S 
 9 iuuante Fl 10 diffinitum LUL1 11 concupiscentie FFl concupiscentiae 
 VS 13 hominum] luminum V 17 oppugnantibus pro a pugn. 
 m. 1 Fl 18 uidefoo U 21 quid m. 1 F inter alt. om. F catholicos 
 ipsos S 22 fortasseJ pacifice V 23 Cap. XXXII LXP Capitulum 
 FFl Cap. XX, in mg. 31 S 24 nec TJ 25 nec (bis) IJ 27 necessario F 
 
 
 anathematizasse quisquis contra ista sentiret, quando in epistola 
 sua et facilitatem posuit non peccandi, de qua nulla in 
 hoc iudicio quaestio fuit, quasi iudicibus etiam de hoc uerbo 
 placuerit, et gratiam dei non posuit, quam confitendo et 
 addendo poenam ecclesiasticae damnationis euasit?