Cur ergo, ait aliquis, hoc iudices approbarunt? fateor. 
 ideo iam ipse ambigo; sed nimirum aut breue dictum eorum 
 audientiam et intentionem facile subterfugit aut aliquo modo

 1 icJ. L om. U 2 habundantia LUL1FF1 3 aplrti FSl 4 probaret 
 m. 1 F, V et et F 5 uere] nS Fl 9 enim codd. VS: etiam d 
 inter] in terra V inter illa V1 12 apostolum LFV apostolus Ll 
 merita US 13 alt . aliud-accipere in mg. m. 2 Fl 17 ostendere 8 
 19 posita est FVSd fierem LUTJFF1 20 hoc om. m. 1 L1 
 22 hore F quod] et U quid V 26 approbauerint F approbaucrunt 
 V Sd 28 audientieam m. 1 F 
 
 
 id recte posse accipi existimantes, cuius de hac re confessiones 
 liquidas sibi habere uidebantur, paene de uno uerbo nihil ei 
 controuersiae mouendum putarunt. quod et nobis forsitan 
 contigisset, si cum eis in illo iudicio sedissemus. si enim pro 
 eo, quod positum est (dignus>, positum esset \'praedestinatus\' 
 uel aliquid eius modi, nihil certe scrupuli tangeret atque 
 angeret animum. et tamen si dicatur eum qui per electionem 
 gratiae iustificatur nullis quidem praecedentibus meritis bonis. 
 sed destinatione dignum uocari, sicut electus uocatur, utrum 
 uel certe uel minima offensione intellegentiae dici possit, 
 difficile iudicatur. nam quantum ad me attinet, ab hoc uerbo 
 facile transirem, nisi me liber ille, cui respondi, ubi omnino 
 nullam dicit dei gratiam nisi naturam nostram cum libero 
 arbitrio, gratiam creaturam, de ipsius Pelagii sensu sollicitum 
 redderet, ne forte hoc uerbum non de neglegentia 
 locutionis, sed de diligentia dogmatis curarit inserere. iam ea 
 quae restant nouissima ita iudices commouerunt, ut ante responsionem 
 Pelagii damnanda censerent.