Caro enim nihil nisi per animam concupiscit; 
 sed concupiscere caro aduersus spiritum dicitur, quando anima 
 carnali concupiscentia spiritui reluctatur. totum hoc nos sumus. 
 et caro ipsa, quae discedente anima moritur, nostra pars infirma 
 est, non fugienda dimittitur, sed recipienda reponitur nec recepta 
 ulterius relinquetur. seminatur autem corpus animale, 
 resurget corpus spiritale. tunc iam caro nihil concupiscet 
 aduersus spiritum, quando et ipsa spiritalis uocabitur, quoniam 
 spiritui non solum sine ulla repugnantia, uerum etiam sine 
 ulla corporalis alimenti indigentia in aeternum uiuificanda 
 subdetur. haec igitur duo, quae nunc inuicem aduersantur in 
 nobis, quoniam in utroque nos sumus, ut concordent oremus 
 et agamus. non enim alterum eorum putare debemus inimicum, 
 sed uitium, quo caro concupiscit aduersus spiritum: quod 
 sanatum nec ipsum erit et substantia utraque salua erit et 
 in utraque nulla pugna erit. audiamus apostolum. scio, inquit, 
 quia non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum. 
 hoc utique ait, quia uitium carnis in re bona non est bonum: 
 quod cum esse destiterit, caro erit, sed iam uitiata uel uitiosa 
 non erit. quam tamen ad nostram pertinere naturam idem 
 doctor ostendit prius dicendo: scio, quia non habitat in

 1 Ps. 40, 5 11 I Cor. 15, 44 21 Kom. 7, 18 

 2 quia DC 3 sanationem B sanatione. MCh ipsam CXRD3 
 4 caro sua MADChBCXd id est] adfi Ch 7 spiritum] aiam C 
 9 ipsa om. T infl*ma D, d 10 est in ras. R, om. bd recipienda 
 deponitur (da de add. m. 2) D deponitur Cd 11 autem om. D 
 12 resurgit MX surgit ACh concupiacit TMADChBXC 13 quando] 
 qrti C et om. DX 14 repugnatione (8. I . t ntia) T 20 et] at 
 in ras. m. 2 D salua 8. I. m. 2 D 21 inter utramque bd 22 alt . 
 in om. Al 24 ..iam M etiam Ch non erit uel uitiosa DX 

 11* 
 
 
 me, quod ut exponeret, addidit: hoc est in carne mea. 
 bonum. se itaque dicit esse carnem suam. non ergo ipsa 
 est inimica nostra; et quando eius uitiis resistitur, ipsa amatur, 
 quia ipsa curatur. nemo enim umquam carnem suam 
 odio habuit, sicut ipse apostolus dicit. et alio loco ait: 
 igitur ipse ego mente seruio legi dei, carne autem 
 legi peccati. audiant qui aures habent: igitur ipse ego, ego 
 mente, ego carne; sed mente seruio legi dei, carne autem 
 legi peccati. quo modo carne legi peccati? numquid 
 concupiscentiae consentiendo carnali? absit; sed motus desideriorum 
 illic habendo, quos habere nolebat et tamen habebat. 
 sed eis non consentiendo mente seruiebat legi dei et tenebat 
 membra, ne fierent arma peccati. 
 Sunt ergo in nobis desideria mala, quibus non consentiendo 
 non uiuimus male; sunt in nobis concupiscentiae peccatorum, 
 quibus non oboediendo non perficimus malum, sed eas 
 habendo nondum perficimus bonum. utrumque ostendit apostolus, 
 nec bonum hic perfici, ubi malum sic concupiscitur. nec 
 malum hic perfici, quando tali concupiscentiae non oboeditur. 
 illud quippe ostendit, ubi ait: uelle adiacet mihi, perficere 
 autem bonum non; hoc uero, ubi ait: spiritu 
 ambulate et concupiscentias carnis ne perfeceritis. 
 neque enim ibi dicit non sibi adiacere facere bonum, sed 
 perficere; neque hic dicit: concupiscentias carnis ne

 4 Ephes. 5, 29 6 Rom. 7, 25 20 Rom. 7. 18 21 Gal. 5, 16 

 1 hoc est om. XDX 2 se] sed T dicit dicit TBM1 dicit sedicit R 
 3 us uitiis er. in D 4 nemininumquem M1 nemo umquam M2 enim 
 om. AChC 5 hodio TChMt AI ait om. D 6 ego ipse Ch 
 7 audiant-peccati in mg. M om. ACh igitur] sibi D ego pr. 
 om. MX 8 carne fin.-12 dei om. T 9 nunquid R 13 menbra T 
 peccati arma R 14 Sunt-male seqq. post sunt in Dobie-bonum 17 
 in DX 15 uiuemus X 18 si BA1 om. C nec malum om. Jtf 
 19 obediendo consentitur DX 21 non inuenio C 22 concupiscentias] 
 desideria C carnis om. T non T perficeritis T 23 non DX 
 ibi enim d enim ubi MCh dicit om. DX bonum ait DX 
 24 non perficere C neque enim DCh concupiscentias carnis dicit C 
 
 
 habueritis, sed ne perfeceritis. fiunt itaque in nobis concupiscentiae 
 malae, quando id quod non licet libet; sed non 
 perficiuntur, cum legi dei mente seruiente libidines continentur. 
 et bonum fit, cum id, quod male libet, uincente bona delectatione 
 non fit; sed boni perfectio non inpletur, quamdiu legi 
 peccati carne seruiente libido inlicit et quamuis contineatur, 
 tamen mouetur. non enim opus esset ut contineretur, si non 
 moueretur. erit quandoque etiam perfectio boni, quando consumptio 
 mali: illud summum, hoc erit nullum. quod si in 
 ista mortalitate sperandum putamus, fallimur. tunc enim erit, 
 quando mors non erit; et ibi erit, ubi uita aeterna erit. in 
 illo enim saeculo et in illo regno erit bonum summum, malum 
 nullum, quando erit et ubi erit sapientiae amor summus, continentiae 
 labor nullus. non igitur mala est caro, si malo careat, 
 id est uitio, quo uitiatus est homo, non factus male, sed ipse 
 faciens. ex utraque enim parte, id est anima et corpore a bono 
 deo factus bonus ipse fecit malum, quo factus est malus. a 
 cuius mali reatu iam etiam solutus per indulgentiam, ne leue 
 existimet esse quod fecit, adhuc cum suo uitio pugnat per 
 continentiam. absit autem, ut insint ulla uitia in illa quae 
 futura est pace regnantibus, quandoquidem in isto bello cotidie 
 minuuntur in proficientibus non peccata solum, sed ipsae 
 quoque concupiscentiae, cum quibus non consentiendo confligitur 
 et quibus consentiendo peccatur.