Sed inter id, quod inlicitum est et ideo non 
 expedit, atque id, quod licitum est nec tamen expedit, quid 
 intersit, aliqua uniuersali regula definire difficile est. citius 
 enim quisque dixerit: omne quod fieri non expedit, peccatum 
 est; omne autem peccatum inlicitum est. omne ergo quod 
 non expedit, inlicitum est. et ubi erunt illa, quae licita esse, 
 sed non expedire apostolus dixit, si omne quod non expedit, 
 licitum non est? quapropter quia uerum dixisse apostolum 
 dubitare non possumus et aliqua peccata esse licita dicere 
 non audemus, restat, ut dicamus fieri aliquid, quod non expediat, 
 et tamen, si licitum est, non esse peccatum, quamuis 
 quoniam non expedit, non sit utique faciendum. quodsi absurdum 
 uidetur, ut aliquid fiat quod non expedit et dicatur 
 peccasse qui fecerit, intellegendum est hoc ex consuetudine 
 sermonis absurdum: quae ita late patet, ut etiam iumenta, 
 quamuis sint rationis expertia, tamen plerumque dicamus 
 debere uapulare cum peccant; peccare autem proprie non est 
 nisi eius, qui utitur rationali uoluntatis arbitrio, quod in 
 omnibus mortalibus animantibus nonnisi homini est

 1 ei om. P 3 qųę licita ŞQI}ţ N licita MPbd 4 uero] autem VPbd 
 licita T 5 alt . est a. I. T om. M 6 xpi sanguine TR 8 non ante 
 licet er. in V 9 dicimus B 11 jd N est om. S 12 diffinire TEMR 
 17 qu»apropter N 18 licita esse R 20 esse] est R 21 expediat R 
 22 supra aliud ser . aliquid S 23 non peccasse VEMNRSPbd quid T 
 ex] ei BTR consuetudini BR conauetudinis T 25 experta M 
 26 proprium R 27 quae T nali-ornnibus om. E uoluptatis M 
 28 hourinig T 
 
 
 diuinitus adtributum. sed aliud est, cum proprie loquimur, aliud, 
 cum uerba ex aliis rebus transferendo uel abutendo mutuamur.