Continentia quippe non corporis, sed animi uirtus 8 cf. Num. 19, 11 1 ipsam] illam ipsam KMENa illam X infinnitatem Åt conceptum C 2 additus EX cum] quod MEXaN 4 forma om. E incedenter B\' fluuidam HÅBIJr desolutum K 6 mortuum om. KMENXa 7 et indej exinde H2B2MENXa. etiam inde bd 8 quia et] quae C que B1 9 non om. CB peccatum non bd a om. ADM 10 iustitiam K iustiti§ D 11 et contra] et e contra MN calumnig N columnias Hl 14 Duptias] nuptiis GB, (i fin. s. ras.) A nuptias AB nonuptiis i om. D pari nominibus PDj1 paribus nominibus Å par in nominibus Fl par in hominibus FJH pari in omnibus R 15 mortalitl Nf2 homini X 16 illis] aliis KFDbd 17 u*si H 18 sunt KMENa 19 se om. y 20 quod om. K 23 continentiae K anime AD est. uirtutes autem animi aliquando in opere manifestantur, aliquando in habitu latent, sicut martyrii uirtus eminuit apparuitque tolerando passiones. sed quam multi sunt in eadem uirtute animi, quibus temptatio deest, qua id, quod intus est in conspectu dei, etiam in hominum procedat nec tunc esse incipiat, sed tunc innotescat! iam enim erat in Iob patientia, quam nouerat deus et cui testimonium perhibebat, sed hominibus innotuit temptationis examine; et quod latebat intrinsecus, per ea, quae forinsecus inlata sunt, non natum, sed manifestatum est. habebat utique et Timotheus uirtutem continendi a uino, quam non ei abstulit Paulus monendo, ut uino modico uteretur propter stomachum et frequentes suas infirmitates — alioquin perniciose docebat, ut propter salutem corporis fieret in animo damnum uirtutis — sed quia poterat ea uirtute salua fieri quod monebat, ita relaxata est corpori utilitas bibendi, ut maneret in animo habitus continendi. ipse est enim habitus, quo aliquid agitur, cum opus est; cum autem non agitur, potest agi, sed non opus est. hunc habitum circa continentiam quae fit a concubitu non habent illi, quibus dicitur: si se non continent, nubant ant. hunc uero habent, quibus dicitur: qui potest capere, capiat. sic usi sunt perfecti animi bonis terrenis ad aliud necessariis per hunc habitum continentiae, quo eis non obligarentur et quo possent eis etiam non uti, si non opus esset. nec quisquam eis bene utitur, nisi qui et 7 cf. Iob c. 1 12 cf. I Tim. 5, 23 20 I Cor. 7. 9 21 Matth. 19, 12 1 autem om. CB 2 habitum P1 emicuit C2γF2N2bd 3 tollerando KH 4 uirtutem P1 qu.a (i er.) P 6 tunc alt. om. B 8 omnibus E 10 nominatum B manifestum D et om. N 11 thimotheus (h alt. s. I.) CB, N ei] et KMEXa 12 monendo om. N modico uino N 13 sthomacum C, (h s. I.) K istomachum P stomacum BN 14 ut om. X corpori, P 15 sed-ita om. AD 17 anima a est om. N quod C 18 potem Hl agi s. I. R 20 de quibus MEX si-dicitur Otn. N 22 usi] ut si K animo B 24 possint AD 25 non om. AD qui et] et qui KMENXa non uti potest. multi quidem facilius se abstinent, ut non utantur, quam temperant, ut bene utantur; nemo tamen potest sapienter uti, nisi qui potest et continenter non uti. ex hoc habitu et Paulus dicebat: scio et abundare et penuriam pati. penuriam quippe pati quorumcumque hominum est; sed scire penuriam pati magnorum est. sic et abundare quis non potest? scire autem abundare nonnisi eorum est, quos abundantia non corrumpit.