Si ergo et illi, qui propter solam generationem, propter 
 quam sunt institutae nuptiae, coniunguntur, non conparantur 
 patribus multo aliter ipsos filios quam isti quaerentibus — 
 quandoquidem filium immolare iussus Abraham intrepidus ac 
 deuotus, quem de tanta desperatione susceperat, unico non 
 pepercit, nisi eo prohibente manum deponeret, quo iubente

 3 cf. I Cor. 4, 5 17 cf. Plut. Cato min. cap. 25 

 1 uir om. E 3 manifesta erit N occulta] cogitationes PKyHAF 
 RDMEXabd cogitatio N 4 manifestae sunt 76 ŞŲt)ţ (exp. m. 2) C 
 om. KFMEN 5 sunt om. yb 6 sunt om. N 8 significat AD 
 10 singularium PKfADMENXat unitatem et B nostrorum C 
 11 unam AD caelestis B caelestem (em ex i) A, D ciuitatem AD 
 12 uiro uiuo Bbd 13 nunc om. E 14 ire (i a. l. m. 2) P transire 
 D reqgipp? (8. I . cidere) A 15 malum est D nec] hec N 
 17 ninus] unius D 19 uentris uteri K 21 coniuguntur B non 
 om. C 22 aliter] aQ N istis r 23 intrepiduip (8. m add . s) A 
 24 deuotivs (v a. I.) A disperatione KA 
 
 
 leuauerat - restat, ut uideamus, utrum saltem continentes 
 nostri coniugatis illis patribus conparandi sint; nisi forte iam 
 isti praeferendi sunt eis, quibus nondum quos conferamus 
 inuenimus. maius enim bonum erat in illorum nuptiis quam 
 est bonum proprium nuptiarum, cui procul dubio bonum continentiae 
 praeferendum est, quia non tali officio quaerebant 
 illi filios ex nuptiis, quali ducuntur isti ex quodam sensu 
 naturae mortalis successionem decessioni requirentis. quod 
 quisquis bonum negat, ignorat deum omnium bonorum a caelestibus 
 usque ad terrena, ab inmortalibus usque ad mortalia 
 creatorem. hoc autem sensu generandi nec bestiae penitus 
 carent et maxime alites, quarum in promptu est cura nidificandi 
 et quaedam coniugiorum similitudo ad simul procreandum 
 atque nutriendum. sed illi homines istum naturae mortalis 
 adfectum, cuius in suo genere castitas accedente dei cultu, 
 sicut quidam intellexerunt, in tricenario fructu ponitur, longe 
 sanctiore mente superabant, qui de suis nuptiis filios propter 
 Christum quaerebant ad genus eius secundum carnem distinguendum 
 ab omnibus gentibus, sicut deo disponere placuit. 
 ut hoc prae ceteris ad eum prophetandum ualeret, quod praenuntiabatur, 
 ex quo etiam genere et ex qua gente esset in 
 carne uenturus. ualde ergo nostrorum fidelium castis nuptiis 
 amplius bonum erat, quod pater Abraham in suo femore

 16 cf. de sancta uirginitate c. 45 

 1 saltim KMEXr continentęm (supra ę add. al . m. s) P 2 coniugatis 
 (s paetie er.) C iam forte a 7 quales MENXa dicnntur 
 DFIENa 8 decessione C discessioni D de successione B decessionis 
 KMENX discessionis a requirentes KFAENoq* 9 qui. (s er.) H 
 bonum om. MENXa a 8. I. Ay caelestibus (bus ex um) i 
 10 usque om. MENXa a D immortalitatibus H immortalia ADa . 
 11 paemtua jiy 12 quorum H promptum C promtu KH 13 coniugatorum 
 B 14 atque nutriendum om. D adque C nutriendum) 
 procreandum A mortalis om. EX . 15 caritas MENXa . 16.trigl.\'genario 
 Bx 17 mentes K 18 secundum carnem. in mg. M destinguendum 
 PHl distenguendum K 20 profetandum PH ualuerit E 
 quod om. a 21 genere etiam B qua (a s. i pos) H 23 habraham 
 B 
 
 
 nouerat, cui manum subdere famulum iussit, ut de uxore, 
 quae a filio esset ducenda iuraret. ponens enim manum sub 
 femore hominis et iurans per deum caeli quid aliud significabat 
 nisi in ea carne, quae ex illo femore originem duceret, 
 deum caeli esse uenturum? bonum ergo sunt nuptiae, in 
 quibus tanto meliores sunt coniugati, quanto castiores ac 
 fideliores deum timent, maxime si filios, quos carnaliter desiderant, 
 etiam spiritaliter nutriant.