Quid ergo anima? inquam; nullane habet alimenta propria? 
 an eius esca scientia uobis uidetur? — Plane, inquit mater, nulla re 
 alia credo ali animam quam intellectu rerum atque scientia. — De 
 qua sententia cum Trygetius dubium se ostenderet: Hodie, inquit 
 illa. tu ipse nonne docuisti, unde aut ubi anima pascatur? nam post 
 aliquantam prandii partem te dixisti aduertisse, quo uasculo uteremur, 
 quod alia nescio qua cogitasses, nec tamen ab ipsa ciborum 
 parte abstinueras manus atque morsus. ubi igitur erat animus tuus, 
 quo tempore illud te uescente non adtendebat? inde, mihi crede, et 
 talibus epulis animus pascitur, id est curis et cogitationibus suis, 
 si per eas aliquid percipere possit. — De qua re cum dubitanter 
 streperent: Nonne, inquam, conceditis hominum doctissimorum 
 animos multo esse quam inperitorum quasi in suo genere pleniores 
 atque maiores ? — Manifestum esse dixerunt. — Recte igitur dicimus 
 eorum animos, qui nullis disciplinis eruditi sunt nihilque bonarum 
 artium hauserunt, ieiunos et quasi famelicos esse. — Plenos, 
 inquit Trygetius, et illorum animos esse arbitror, sed uitiis atque 
 nequitia. — Ista ipsa est, inquam, mihi crede, quaedam sterilitas 
 et quasi fames animorum. nam quem ad modum corpus detracto 
 cibo plerumque morbis atque scabie repletur, quae in eo uitia indicant 
 famem, ita et illorum animi pleni sunt morbis, quibus sua ieiunia 
 confitentur. etenim ipsam nequitiam matrem omnium uitiorum 
 ex eo, quod nequicquam sit, id est ex eo, quod nihil sit, ueteres 
 dictam esse uoluerunt. cui uitio quae contraria uirtus est, 
 frugalitas nominatur. ut igitur haec a fruge, id est a fructu propter 
 quandam animorum fecunditatem, ita illa ab sterilitate, hoc est a 
 nihilo nequitia nominata est; nihil est enim omne, quod fluit, quod 
 soluitur, quod liquescit et quasi semper perit. ideo tales homines

 23 cf. Cic. Tusc. III18 

 1 habent Mm1 2 nobis M, om.p alia re M 3 ali] ali.(a ras.) A 
 5 pascatur anima M 6 aliquantam (a ult. ex u) A non aduertisse am 
 7 qua] quae Am2M cdd. 8 adque A ergo p 9 uescentem M 10 curis 
 (u ex a corf.) A theoriis LM edd . 11 si per] super L si super M uel si super p 
 posset LJlp 12numne.U 16 famelicasL esse om.p 17 uiciis A 18 ista 
 om.J1 inquam mihi est crede p crede mihi am sterelitas A 20 morbo M 
 repletur (r alt. ex s) A uitia] uiuam M 21 et ante ita <ras. A 23 *nequicquam 
 (q ras., c m2) A nec quicquam LMp id est-sit om.M 26 ab] a M 
 27 all . est om.J ! 28 periitJ!ml 
 
 
 etiam perditos dicimus. est autem aliquid, si manet, si constat, Si 
 semper tale est, ut est uirtus. huius magna pars est atque pulcherrima, 
 quae temperantia et fru«-alitas dicitur. sed si hoc obscurum est. 
 quam ut id iam uos uidere possitis, certe illud conceditis, quia, si animi 
 inperitorum etiam ipsi pleni sunt, ut corporum, ita animorum 
 duo alimentorum genera inueniuntur, unum salubre atque utile, 
 alterum morbidum atque pestiferum. 
 Quae cum ita sint. arbitror die natali meo. quoniam duo 
 quaedam esse in homine conuenit inter nos, id est corpus atque 
 animam, non me prandium paulo lautius corporibus nostris solum 
 sed animis etiam exhibere debere. quod autem hoc sit prandium, 
 si esuritis, proferam. nam si uos inuitos et fastidientes alere conabor. 
 frustra operam insumam magisque uota facienda sunt. ut 
 tales epulas potius quam illas corporis desideretis. quod eueniet. si 
 sani animi uestri fuerint; aegri enim, sicut in morbis ipsius corporis 
 uidemus, cibos suos recusant et respuunt. — Omnes se uultu ipso 
 et consentiente uoce quidquid praeparassem iam sumere ac uorare 
 uelle dixerunt.